Scarf Around My Neck

Şikeden boşalacak zehirli kan..

2012-01-27T22:10:00.002+02:00

Nerede ve ne zaman okuduğumu hatırlamıyorum ama bir pazarlama bloguydundaydı sanırım.Aklımda kaldığı kadarıyla yazayım.Hikaye şöyle ;

Bir şirket köpek maması çıkarmaya karar verir. Yönetim kurulu toplanır. Logoya,renklere, isme, kutunun şekline, fiyatına, nerelerde satılacağına karar. Reklam kampanyasının ardından ürün rafa çıkar ve ilk hafta yok satar. Ancak takip eden haftada yaprak kıpırdamaz.Yönetim kurulu tekrar toplanır. Reklamın yoğunluğunu arttırırlar ama fayda etmez 1 alana 1 bedave derler ama değişen bir şey olmaz. Yönetim şoktadır. Hararetli bir şekilde ne yapacaklarını tartışırlarken stajyer dayanamaz ve bağırır; müdür bey, mamanın tadı kötü..

Köpek maması yerine Futbol desek, Genel Kurulu da örneğimizdeki toplantılara benzerebiliriz herhalde..sonuç itibariyle bu ligin tadı bozuk beyler..

Hadi futboldan anlamıyorsunuz, hepiniz iş adamısınız pazarlama nedir onu da mı bilmiyorsunuz..bu şartlarda hangi marka değerinden bahsediyorsunuz..şike iddiaları altında, şike yapıldığı iddia edenleri düşürmeme girişiminizle neyi korumaya çalıştığınızı anlamak güç.

Bu girişimin geri tepmesi içimi rahatlatmadı çünkü o genel kurulda mantaliteyi de görmüş olduk.

Fenerbahçesiz bir lig mümkün mü?

İddialar Fenerbahçe üzerinde yoğunlaştı. Daha doğrusu ilgili iddianamede adı geçen en önemli kulüp Fenerbahçe. Önemi ise ‘futbolun ekonomisi’. . Bu durum, Mortgage kirizi misali, değerinin kat be kat üstende alıcı bulunan Süpper Ligimiz için bir büyük bir tehdit oluşturdu doğal olarak.

İlgisi olanlar zaten kulüplerin ne zaman batacağını merak ediyordu. Şimdi takke düştü kel göründü. Kendi başarısızlıklarını Fenerbahçesiz bir lige yıkıyorlar. En çok hasılatı Fenerbahçe, Galatasaray,Beşiktaş maçlarında kazandıklarından, havuzun lokomotifi bu takımlar olduklarından onlardan vazgeçemiyorlar.

Ola ki ligen düşerse, Fenerbahçe taraftarı maddi zararın en azda kalmasına yardımcı olacaktır. Ama Fenerbahçe maçı hasılatından yoksun kalacak takımlar, havuzda değerini bulunca dımdızlak kalacaklar. Şike bulaşmış bir ligin alıcısının kim olacağını ise soran yok! Balık hafızalı bir milletiz ne de olsa.

Her ne olursa olsun ben bu işten çok sıkıldım, futboldan soğudum. Bir yandan süperi böyleyse amatörü nasıldır diyorum ama yine de oradaki o ruh beni çekiyor. Alt ligleri izlemek, kendini bir üst lige atmaya çalışanların çabası, artık ununu elemiş eleğini asmış “abi”lerin futbol keyfi..şu günlerde kendime sormadan da edemiyorum, o en şaşaalı zamanında, yaşadığım kentin takımı Kocaelispor u neden tutmadım diye..gerçi artık o da kalmadı ya..Nasıl bir çözüm bulurum bilmiyorum ama bu ligin alıcısı olmayacağım kesin.. taa ki adaletine inanana ve taraftarın direk katkısı artana kadar...taraftarın kendi yöneteceği takım kurulana kadar..

Son olarak, Hrant Dink’e de selam ederek ; şikeden boşalacak o zehirli kanın yerini dolduracak temiz kan, futbolun taraftar ile kuracağı asil damarında mevcuttur...

Takımın için Pedal Çevir

2012-01-12T21:55:00.006+02:00

Uzun zamandır yazmıyordum. Ta ki bu heyecanlandırıcı haberi alana kadar.

Bizimkiler taraftarı stada almayadursun, o özendiğimiz ve benzemeye çalıştığımız İngiltere'de bakın neler oluyor.

Daha önce bu blogda bahsettiğim, logomuzda da adını barındıran ve benim için Galatasaray kadar hatta belki daha önce gelen Stockport County taraftarları düzenledikleri kampanya ile takımları için para toplamaya giriştiler.Şöyle ki;
17 Mayıs 2012 de Blue Square Premier League de oynanacak Southport - Stockport karşılaşmasına Stockport taraftarları bisikletle gidecekler. Ne alakası var demeyin, tam 46.7 mil yani 75 km lik bir yoldan bahsediyoruz. Etkinlik Stocport County taraftarları ve St Annice Hospice (ağır hasta ve yakınlarına yardım eden bir kuruluş)ortaklığıyla düzenleniyor. Katılım 15 pound ve kazanılan para St Annice ve Stockport County arasında eşit olarak paylaşılacak. Bu etkinliğe rakip takım Southport da kayıtsız kalmamış ve bu yolla gelenlerin maça ücretsiz gireceğini açıklamış. Dönüş yolunda bisikletlerin nakliyesi için de sponsor bulunmuş.

Bizim kulüpler decoder,forma,kombine den başka proje üretemezken, en "yaratıcı" projenin HES lerden para kazanmak olduğu bir ortamda, taraftarıyla bütünleşip, dayanışma,üretim ve eğlenme faktörlerinden oluşan bu tip projelerin benzerlerini bizler de görürüz umarım.

Kaçınılmaz gerçek şudur ki, Türkiye'de futbolun kurtuluşu, takımlarını satın alan geniş tabanlı taraftar derneklerinin kurulmasına bağlıdır.

Bir Konuda Anlaşmaya Vardık...

2011-11-17T09:54:00.004+02:00

Bilindiği üzere karşılıklı hakaretlerin, itiş kakışların eksik olmadığı meclisimizdeki partiler büyük bir birliktelik örneği göstererek Şiddet Yasası'sındaki cezaların azaltılması için yasa teklifini sunmuş. Bu gibi durumlar bana hep Vizontele Tuuba filmindeki bir sahneyi hatırlatır. İki sol fraksiyon hiç bir konuda anlaşamaz, birbirlerine siz sosyal faşistsiniz,(bkz: markist ülkücü, behzat ç seni kalbime gömdüm)gibi suçlamalarda bulunurlar. Ama daha sonra bir konuda anlaşacaklardır. O da kütüphanede sigara içme yasağının kaldırılmasıdır. Daha fazla söze gerek yok sanırım..

Milli Formanın Değeri

2011-11-14T01:27:00.006+02:00

"........ Büyük heyecanına babası da şaşırmıştı. Hüsnü kaptan gider gitmez sormuştu: 'Ne oluyorsun oğlum? Betin benzin kül gibi.' Babasının işin büyüklüğünü kavraması için aklına iyi bir izah tarzı geldi. O tarihlerde Türkiye'nin nüfusu yaklaşık 15 milyon kadardı. 'Babacığım, koskoca 15 milyon kişiden 11 kişi seçip Milli Takım'ı kuracaklar. İşte bunun içinde ben de varım.' Babası birden ciddileşmiş: 'Bu bayağı mühim bir işe benziyor.' "

"......... Ertesi gün yanağımı okşayan bir elin temasları ile uyandım. Babam ayakta durmuş gülümsüyordu. Uyandığımı da görünce eğilip alnımdan öptü. Maçın neticesini ve spikerin söylediklerini büyük bir gurur içinde Atatürk'e anlattıktan sonra olanları nakletti. Büyük Ata çok sevinmiş: 'Aferin Gündüz'e, benim tarafımdan onu alnından öp!' diye emretmiş. O gün onun emriyle babamın alnıma kondurduğu bu buse futbol hayatımda kazandığım en büyük nişan oldu..."

Tarih 12 Temmuz 1936, yer Taksim Stadyumu, rakip Yugoslavya. Galatasaray'ın sembol ismi Gündüz Kılıç ilk kez milli formayı giyiyor. Maç öncesi ve sonrasında yaşadıkları Mehmet Emin Kurt'un "Baba Gündüz" kitabında bu denli çarpıcı bir şekilde anlatılıyor.

Milli formanın değerinin bazı kişi ve kurumlarca hatırlanması gerektiğine, ulusal yayınlarda "ruhsuz, karaktersiz" yorumlar yapan ve milli forma giymenin değerini bilmeyenleri fütursuzca koruyanların artık susması gerektiğine artık daha fazla inanıyoruz...

El birliği ile öldürdünüz futbolu.

Aut

2011-10-17T21:20:00.004+03:00

Bu blogu yazmaya beni iten şeylerden birisi de şüphesiz ki futbol denen keyfimizin, yönetenlerin elinde oyuncağa dönmesine dayanamamak geliyordu. Olaylara bir de bu işten bir çıkarı olmayan taraftar gözünden bakmaya çalışıyor, aklımız kestiğince bir şeyler yazıp içimizi döküyorduk.

Yaklaşık 1 ay öncesine kadar taraftarı futbolun kutsal ögelerinden biri saymaktaydım ta ki Tiyatro 2.0’ın Aut isimli oyununu izleyene kadar. Aslında bildiğimiz ama unutmaya çalıştığımı taraftar profilini çok güzel işlemiş oyun. Jargonuyla olsun, kast sistemiyle olsun, zamanının bir kısmını tribüne harcamış herkesin bildiği hikayeyi çok güzel anlatmış. Abiler, reisler, silahlar,bıçaklar, kevgalar,küfürler..O ufacık alanda harikalar yaratmışlar. Silah sesleri, kan,ses efektleri muhteşemdi.
Tribünde reis diye gezenlerin aslında ne tip adamlar olduğu, futbolu severek girdikleri bu yolda futbolun rantını yiyenlerce ne şekilde kullanılıp kuklalaştıkları ve rant peşine düştüklerinin hikayesini Alper Kul & Özgür Özgülgün çok güzel anlatmış.

Oyuna adını veren replik ise Ofsyat Osmanı andırıyor. "Biz hiç mi gol olmucaz be abi,hep mi aut!"

Benim Ali Sami Yen'im...

2011-10-09T23:05:00.002+03:00

Nobre Le Tissier

2011-10-03T10:24:00.004+03:00

Nobre'den çok çekmiş Galatasaray'lı olarak dün akşam gördüğüm golden sonra bir futbolsever olarak mutlu olmadığım değil. Bana Southamptan'ın efsanelerinden Matthew Le Tissier'i hatırlattı. Bir top havadan geliyorsa ve Le Tissier oralardayda pozisyon büyük olasılıkla gol olur. Aşağıdaki videoyu izlerseniz ne demek istediğimiz daha iyi anlarsınız.

Galatasaray:2-0:Eskisehirspor | Kifayetsiz Kelimeler...

2011-09-27T21:49:00.000+03:00

Muazzam!.. Enfes!.. Nefis!.. Sadece birkaçı kifayetsiz kalan kelimelerden, dün gece adına. Öylesine harika bir gece geçirdim ki Galatasaray sayesinde, yazısını yazabilmek şimdiye kaldı.

Önceki yazılardan birinde de belirtmiştim, her ne olursa olsun takımımın yazısını yazarken içten içe onu kayırmaya çalıştığımı. Ancak bu yazı öylesine zor ki!.. Tanımlamaya yetecek kadar sıfat malesef ki haznemde bulunmuyor.

İşte tam bu noktada sadece gözüme fazlaca batanları belirtip, pazar gününün ipini çekmeye koyulacağım. Öncelikle kötüden başlamak gelenektendir ve muazzam geceyi daha az karalar. Bu isimse birkaç haftadır aşikar olduğumuz Sabri Sarıoğlu. Kaptanlık pazu bandının ilk varisi oluşundan bugüne performansında ki düşüş inanılır gibi değil. Evet hırsı ve mücadeleciliği halen aynı gazla devam ediyor, ama sorun da tam burada zaten. En azından TV ekranı karşısında görünen kaptan sanki gazla çalışıyor. Amaç yerme değil, aksi...

"Maçın başlama düdüğünden, bitiş düdüğüne değin" denen klişe vardır ya! İşte bu klişede belirtilen zaman dilimi boyunca konsantrasyonu (tepede değil) %100'de tutabilen, muazzam bir maç oynayan muhteşem adam: Ujfalusi... "Messi'nin bile ayağını eline verdi" (etik olmasa da) onu anlatanların sıklıkla kullandığı bir tanımlama iken Mehmet Yıldız gibi lige yakışmayan bir hucüm oyuncusunu sahadan silişi, inanılmaz. Ama tüm bunların yanında, Balta'nın arkaya sektirdiği onlarca top olduğu gerçeğini kabullenerek, o bölgeye verdiği olağanüstü destek, şapka(lar) çıkarmaya değer...

Geçen sene dile doladığımız yegane unsur BAM'dı. Bu üçlüden geriye kalan Ayhan'ın takımdan kesilişi için Fatih Terim'e ayrıca bir yazı ile methiyeler düzmek gerekirken, Melo'yu yeniden yaratması ise alkışlamaktan elleri patlatacak bir diğer neden. Orta sahada Selçuk'la (ki aktif en iyi Türk orta saha oyuncusudur gözümde) oluşturduğu ikili takıma iki yönlü yarar sağlarken, aynı zamanda da hem taraftarlar hemde oyunculara verdiği ekstra enerji ve ateşle, kriz anlarında da takım üzerinde fazlasıyla etkili oluyor.

En azından son 2 sezondur Balta'nın oynadığı en iyi oyunun dün gece ki Eskişehir maçı olması aslında hiç tesadüf değil. Benzer bir sıkıntının şu anda Sabri'nin yaşadığı sorun, Balta'nın kısıtlı oyununun önünde ki kanat oyuncusunun yardıma gelmemesi ile daha da göze batıyordu. Bu apaçık sorunu da cımbızla çeken Terim, Riera'dan aldığı maksimum verim bir kenara Balta'nın da performansını bir seviye yukarıya çekmeyi başardı.

İBB maçıyla başlayan maratonda değindiğimiz "bu takımın potansiyeli"nin olduğu, haftalar ilerledikçe biraz daha haklı bir serzenişe dönüşüyor. Geleceğin bizim olduğu günler yakında. Yeter ki sabırla bu takıma desteğe devam edelim...

Spor Mezatı

2011-09-23T10:21:00.003+03:00

Geçtiğimiz günlerde 5. Beyoğlu Sahaf Festivali eski tüyap fuar merkezinin otoparkında gerçekleşti. E yolumuzun üzeri uğramadan olmaz dedik. Aklıma olan yine Futbol Kitapları almaktı. Amacıma da erdim sayılırı zira toplamda 11 tane kitap aldım. İletişim yayınlarının futbol serisini tamamlamaya az kaldı. Ama asıl enteresan olan, standları gezerken gözüme takılan o büyük afişti. Büyük Spor Mezatı başlıklı afişte yukarıdaki görsel vardı. Standdaki arkadaşlarla konuşunca öğrendim ki 24 Eylül de yani yarın, spor tarihmize ait bir takım parçaların olduğu bir müzayede gerçekleşecekmiş. Tabi ay sonuna gelmesi pek hoş olmadı ama yine de bir gidip görmekte fayda var.

Satışa çıkarılacak parçaları önceden görmek isteyenler Büyük Pazar Mezatı adresini ziyaret edebilirler. Özellikle maç günü kitapçıklarının sayısı ilgimi çekti. Biz bunları yurtdışında görmeye alışıktık ama meğerse bizim spor kültürümüzün de bir parçası olarak yer almışlar. Özellikle fotoğraftaki kitapçık ezela rekabet ebedi dostluğun bir kanıtı gibi..

En çok istediğim parça ise sanırım Zonguldakspor a ait rozet. 200 TL den açılması ise büyük talihsizlik..

Bu hafta sonu sporlar ilgili tek etkinlik ise bu değil. Beyoğlu Belediyesi bir Spor Filmleri Festivali düzenlemiş. Tabi festival dzüenleyip de iletişimini yapamamak bize özgü bir organizasyon yapış biçiçmi olsa da hasbel kader Ntvspor yayınınında gördüm.
Festival programına Uluslararası Spor Filmleri Festivali den ulaşabilirsiniz. Festival aceleye gelmiş olacak ki özünde bir film festivali olmasına karşın hangi filmlerin yayınlanacağı yazılmamış. Ama yine de bugün 19.30 da Beyoğlu Gençlik Merkezine uğrayıp gözatmakta fayda var sanırım.

Her gün maç izlemekten bunalan ama yine de futboldan kopamayanlar için güzel bir haftasonu olacak...

Karabükspor:1-1:Galatasaray | Geçmişi Anımsa

2011-09-22T01:17:00.001+03:00

"Olympiakos'u içerde, Benfica'yı dışarda, Hertha'yı dışarda..." 2008-2009 sezonu Avrupa'da fırtına estiren o takım, Skibbe'nin eserleri... Bıraktığı mirasla Bordeaux'yu Bülent Kaptan komutasında geçişimize kadar ki döneme kadar oynadığımız oyun...

Bugün maçı izledikten sonra zihinlerde efsaneden nameler "How i wish, how i wish you were here" minvalinde tıngırdatırken sazını, vardığımız kanaat dönüp dolaşıp aynı yere dönüp geliyordu, tilki misali. Şimdi birde Hamburg meselesi geldi aklıma. Of! Bugün yeneydik iyiydi...

Beklenen 4-4-2 dizilişiyle başladığımız maçın hemen başında Muslera'nın atılmasıyla tabir-i caizse Karadeniz'de gemilerimiz battı. Hazırlık maçları dahil bir çok maçta Fatih Terim'in maç içerisinde yaptığı taktiksel değişikliklerin çoğu beklenen olumlu katkıyı yapamadığı gibi, aksi geri tepmeler fazlasıyla olmuştu. Bunun en bariz örneği ise sezonun açılış maçında Sabri'nin kanattan, içe konsantre olamayışı ile soldan yediğimiz hücumlardı ki Sabri özelinde felaket bir sezon başlangıcı yaptığını da söylemeden edemem. Birde takımın birinci kaptanının bu halde oluşu, "Arda, bu yaşta kaptanlığı kaldıramadı" diyenlere neler hissettiriyor merak içindeyim. Ama onlar hala "Sarbi" geyikleri etrafında dönedursunlar.

Turkish Barca yazısında takımın en umut verici varyasyonları 3. bölgede Baros-Melo ikilisinin önderliğinde yapılan verkaçlarla, kolay adam eksiltip, kısa yoldan ceza sahasında kendimizi bulmamızdı. Geliştirilmesi gereken kısmın bu verkaçlar sonrası golü getirecek öldürücü darbeyi vurmayı öğrenebilmek iken, aradan bir hafta geçtikten sonra geliştirilecek bölüm bir yana, becerebildiklerimizi bile sahaya yansıtamamak daha acı verici olabilirdi.

Tabi birde 75 dakika 10 kişi oynayıp, 1-0'dan beraberliği yakalayabilen bir takım görüntüsü verebilmiş olmak da önemli, ancak bu optimist düşünce pek de takımı ileriye taşıyabilecek nitelikte görünmüyor. Yarınların Avrupai takımını yaratmak amacı ve olgusu söz konusuyken ligde ki bu tip puan kayıpları, titreyen dizleri ayağa kaldırmada fazlaca yararlı olmadığı kanısındayım.

Taktiksel anlamda hem İ.B.B maçında Webo, bu maçta da Shelton'un tek başına savunmayı bu denli yıpratmış olması tehlike çanlarını şimdilik inceden titretiyor ama sanırım en önemli nokta maç sonrası Fatih Terim'in basın toplantısında söyledikleriydi. Rijkaard ve özellikle Hagi'den sonra bu denli kendini bilen açıklamalar yapılıyor olması, gelecek için mutluluk verici.

Galibiyet sonrası Jehan Barbur

2011-09-19T22:52:00.003+03:00

Uzun bir zaman sonra geçtim bu ekranın karşısına, bir şeyler dökeyim istedim.. Fotoğraftaki adam her ne kadar Beşiktaşın galip gelmesini sağlasa da, ortaları yapan Fernandes i de unutmamak lazım diye düşünüyorum.. Mustafa Pektemek in ise gol atmış olması en az kendisi kadar beni de mutlu etmiştir sanırım.. Şimdi ben bunları yazıyorum da, maçı izledim desem yalan olacaktır..

Evet, maçın yayınının olduğu bir yerdeydim, güzel mezeler ve rakı konseptiyle.. Bir de karşımda gerçekten karşımda oturuyor olmayı hakeden, her ne kadar hala şu yazdıklarımı okuyamasa da ya da duyamasa da, beni mutlu eden, yüzü güldüğünde yüzümü güldüren, tuhaf bir rüzgarın getirisiyle gözümün içine bakıp da, en yakın arkadaşlarından biri olduğumu bir kez de olsa dile getirip, kalan rakıyı da benim içmemi sağlayan bir -arkadaşım- oturduğundan maça çok da konsantre olamamıştım. Ama tabi ki de, oturacağımız yeri seçen bendim ve en azından göz ucuyla takip edecektim..

Maç 1-1 devam ederken sigara içilmeyen bir ortamda bulunduğumuzdan ve benim stresimin de hat safhada olduğu bir an kapı önüne çıktık sigara içmeye.. İşte o sırada attı Sidnei ikinci golünü.. Kısacası galibiyeti getiren goldü bu, ben rahatlayıp, hatun kişiye döndüm ve dedim ki; "Nihayet! Koyduk işte !". Tabi ağzımdan çıkacak kelimelerin, nitelemelerin çok daha farklı olmasını beklerdi kendisi, beklerdik..

İçeri döndüğümüzde, 3. gol de geldi ancak benim için tek etkisi, karşımdakinin de "Aaaa 3-1 oldu" demesiydi... Ya sonra? Sonrası malum işte... Bindi vapuruna ve geçti karşıya... Ben de bikaç bira daha alıp eve girdim.. Kazandık mı yani bu gece?? Hiç sanmıyorum ama, kaybettiğimiz de bir şey yok şu an için. Beşiktaş kazandı, teselli ikramiyesi yapıp, şiddetle tavsiye ettiğim, çok geç de olsa farkına nihayet vardığım "Jehan Barbur" eşliğinde biramı yudumlarken, herkese sesleniyorum, Jehan Barbur un hakkını verelim !

Seyircisiz Maçlar ve Cafar Panahi

2011-09-18T22:27:00.003+03:00

Yazmayalı uzun zaman olmuştu. O uzun zamanda futbolda bir sürü gelişme de oldu. Bu gelişmeler pek iç açıcı olmadığından olsa gerek onları pas geçtim. Yeni sezona dair de pek bir beklentim yoktu ya zaten Süper Lig sever değil de "futbolsever" olmanın verdiği hisleri yenemedim.

Onca olaydan sonra, sezon başladı. Marka değerini(!) korumak için midir, gündem değiştirmek için midir bilinmez bir dizi yenilik geldi çok Süper(!)Ligimize. Bunlardan en önemlisi de kadınları tribüne çekmek için yapılanlar oldu sanırım. En azından benim üzerime konuşmak istediğim konu o.

Seyircisiz maçların keyifsizliği malum. Bana kalsa, rakip takım taraftarlarını alıp cezaya sebep olan taraftarları cezalandırırdım. Kendi evinde küçük bir deplasman havası yaşatmak sanırım cezaların en güzeli olurdu. Ama TFF olaya farklı yaklaştı. Seyircisiz maçlara kadın ve 12 yaş altı çocukların katılması yönünde karar verdi. Bu da bana başlıkta adı geçen Cafar (Jafar ya da Cafer de olabilir) Panahi nin Ofsayt filmini hatırlattı.

Filmin hikayesi İran da kadınların maçlara alınmaması üzerine kurgulanmıştı. İran'daki toplumsal kuralların futbol üzerinden sorgulanmasını bir kenara bırakırsak, filmde futbolun erkek egemen bir oyun olmadığı, kadınların da futbolu sevip üzerine yorumlar yapabileceği ve hatta ofsayt kuralını erkeklerden daha iyi bildiği sahneler etkileyiciydi. Ama filmin bu yazıya konu olmasının nedeni, kadınların stad etrafındaki polisi atlatarak maça girmek türlü kılık değişikliklerine girmeleri.

Sanırım anladınız, acaba TFF nin bu kararının ardından kaç erkek kadın kılığına girerek stadlarda boy gösterecek? Ölen annesinin kılığına girip emekli maaşını almaya devam eden adamların olduğu bu ülkede çok da şaşılacak bir durum olmaz sanırım. Zaten sosyal medya da dönen muhabbetlerde bu kararın en çok peruk satışlarını etkileyeceği konuşuluyordu.

Kararın yukarıdaki gibi çeşitli olumsuz yönlerini tartışmak mümkün. Ama ben bu defa pozitif olmayı seçiyorum. Kadınlar bir yana, maçların çocuklara ücretsiz olması, istediğimiz gibi tribün kültürüne sahip bir jenerasyonun yetişmesine öncülük edebilir diye düşünüyorum. Kim bilir kaç çocuk belki de istemeden getirildiği o tribünde futbola aşık olacak. Abilerinin küfürlerinden kavgalarından uzakta, holigan değil de taraftar olarak yetişecek. Tribünlerdeki çirkinleri görmeden sahadaki oyunun büyüsüne kapılacak...

Altyapıdan futbolcu yetiştirmede çok başarılı olmadığımız açık ama belki de altyapıdan taraftar yetiştirme konusunda başarılı oluruz. Kim bilir..

Turkish Barca...

2011-09-12T00:35:00.003+03:00

Yenilgi sonrası yazıları hep zor geliyor bana. Toz konduramadığım takımımı kayırmak için ne yalan söyleyeyim çok uğraşıyorum hep, ancak bu sefer takım, o kadar temel hatalar sergiledi ki, açıkcası işimin çok daha zor olacağı kesin.

Başlayan kadro, oyuncu değişiklikleri vs. hakkında fazlaca konuşmayı sevmiyorum. O nedenle maç esnasında kenardan yapılan hamlelerin (negatif anlamda fazlaca göze batan hamle olmadığından ötürü) olumlu olduğu varsayımıyla, takımın, oyun içinde sahada ki görünüşünün felaket oluşu asıl önemle değinilmesi gereken gerçek olduğu kanaatindeyim. Hiç altyapıda vs. oynamadan söyleyebilirim ki, "bloklar arası uyum" klişesi sanırım oyunculuğa ilk adım atanların öğrendiği ilk derslerden. Futbol, takımca oynanan bir oyun ve takımı oluşturan daha alt birimlerin uyumlu olmasıyla, sistematik çalışan takım olgusu, güzel oyun için birincil adım. Tüm bu bilgiler ışığında dönüp bu gece ki maça baktığımda karşılaştığım manzara ise doğruların maalesef ki sahadaki oyuncular tarafından gerçekleştirilemeyişiydi. Kaldı ki günümüzde bunu kusursuza yakın gerçekleştirebilen tek takım Barcelona.

Hasan Hoca (Şaş)'nın, maç öncesi 2-5-3 taktiğini benimseyeceklerini söylevini duyduğumda aklıma geçen günlerde Uğur Meleke'nin Milliyet Gazetesi'nde 0-10-0 başlıklı yazısı geldi. Meleke yazısında kısaca, dünyada gelişen ve değişen futbolun, saha içinde değişken taktiklerle oynandığını ve oyuncu özellikleriyle (pozisyon, yetenek vs.) bu sistemin temelinde 0-10-0 taktiğinin yattığını, eski tip alışılagelmiş stoperlerin, 10 numaraların ve Hakan Şükür vari santraforların artık tarihin tozlu sayfalarında yer aradığından bahsetmişti. İşte Hoca'nın lafı ve Meleke'nin bu yazısı bir araya geldiğinde maç öncesi Galatasaray adına beklenti "Turkish Barca" yönündeydi.

Ne var ki, sistemin benimsenişi ancak zihinlerde kabul görmüş, fiziken uygulamada ne yapacağını bilemeyen, ordan oraya garip koşular yapan, birbirlerinin topuna hamle yapan ve genellikle pozisyondan kurtulunca aktif(!) dinlenmeye geçen bir takım oluşmuştu. Özellikle defans bloğundaki gedik inanılası boyutlardan çok uzakken, bir türlü çözülemeyen sol bek sıkıntısı bu gediğin en göze çarpanı olmuş durumda. Sağ tarafında soldan hallice olduğu gerçeğini değiştirebilen tek adam Ujfalusi de stopere kayınca, o dakikaya kadar kullandığımız tek kanadın varyasyonları da sıfıra indirgendi. Geriye kalansa maç boyunca gözü alıştıran Melo-Baros verkaçlarıyken, buradan sonucun bir türlü gelmeyişi ve her defasında yay üzerinde şut çekmeyi haram bilmiş oyuncuların top kayıpları gol sıkıntısını bir defa daha artırdı.

Kaleci konusundaysa Muslera'ya toz konduramam. Yıllardır yan toplara bu denli hamle yapan bir kaleci kalemizde görememişken, Muslera'nın bu hamlesiyle elden kaçan top, varsın kaçsın. Asıl önemli olan sağdan orta yapan İBB'li oyuncuya sol bek Çağlar'ın yaptığı hamle. Evlere şenlik mübarek!

Sonuçta varılan nokta daha fazla çalışmanın gerektiği noktasında pekişiyor her örnekle. Geriye kalan teselli ise bu takımın potansiyelinin fazlaca oluşu ve Olimpiyat çilesinden bir an kurtulmuş olmamız.

Geri Sayım

2011-07-11T22:35:00.006+03:00

Uzun zamandır boşladık burayı. Lig bitimi ile transfer dedikodularıyla dolması beklenen gündem, 3 Temmuz'da patlak veren skandalla dolup taşınca ne yalan söyleyelim insanın yazası da gelmiyor pek fazla. Ama naçizane bir kaç kelam düşüncemizi belirtelim istedik.

Kazanma hırsı ya da kaybetmeyi hazmedememe. Hangisi daha uygundur karar veremedim ama her ikisinin de farklı kapılarla aynı sonuca vardığı aşikar ve nedeni ne olursa olsun mahal verdiği kanun dışı, sportmenliğe uymayan hareketlerin tümüne de gebe.

Özele girersek...

'Bu takımı Denizli (Mustafa Denizli) mi şampiyon yaptı zannediyorsunuz?' söylevinin her ne kadar off-the-record olduğu hala iddia ediliyorsa da, buna rağmen açılmayan soruşturmaların, 18 maçta 17 galibiyetle taçlandırılan şampiyonluğun ardından gelişi(ne geliş ama!) ironik. Ama reelde ciddiyeti had safhada. Dönemin en güçlü silahlarından biri olarak gördüğüm twitter ortamında okuduklarımın bir çoğu, taraflı yahut tarafsız söz konusu iddiaların gerçekliğinin kanıtlandığı takdirde, şüpheli sıfatı yakıştırılan kimselerin gerekli cezai yaptırıma tabi tutulması yönündeydi(istisnalar her daim olduğu gibi yüzümüze gülmeye devam ederken). Ancak olayların geldiği noktayla yorumları karşılıklı çarpanlarına ayırdığınızda, her bilinmeyene karşılık gelen reel köklerle bir sonuca varmanız kaçınılmaz.

Ülkede 'yemin krizi' olarak nitelendirilen kaos ortamı yeterli gerginliği sağlıyor, doğu illerinde halen uzmanlar teröre kurban gidebiliyorken, halkın tek kaçış noktası futbolda bu denli büyük kriz ortamı oluşmuşken, tüm kamuoyundan sağduyulu karşılaması beklenilen 'komedi parodisi' başlığı ile duyurulabilecek tarihi açıklama geldi Federasyon tarafından bugün. 2010-2011 lig şampiyonu takımın başkanı ve yöneticilerinden bir kaçı tutuklu olarak yargılanıyorken düştükleri kazanma hırsının (kaybetmeyi hazmedememe) pençesinde, basında sütun sütun polislerin elinde ki delillerin haberleri yapılıyorken, 'delil yetersizliğinden' ötürü takvim oynaması olmayacağının açıklanması, tüm derdi 'futbol kaosu' olmaması gereken bir milletin tam ortasına bırakılmış İsrail menşeli nükleerden farklı değildir.

Bu kararı 'Adalet yerini buldu' nidalarıyla karşılayan Fenerli dostlar elbet ki haklıdırlar bir noktada, ancak adaletin ne kadar yerini bulduğu ya da gelişmelerle beraber bulacağı konusudur akıllarda soru işareti bıraktıran. Efsane Shankly'nin 1981 Ekim'inde In Sunday Times'a basılan 'Bazıları futbolu ölüm kalım meselesi olarak görüyor. Bu yaklaşıma katılmıyorum. Temin ederim ki bundan çok daha fazlası' söylevini ruhunun en derinliklerinde hissedenler olarak aklımızda kalmasını dileğimiz tek şey futbolun saf ve temizliğinin yansıdığı o yemyeşil çimlerde verilen sportmence ama kıran kırana mücadele.

Bunu bize çok görmeyin, geri sayım başlasın...

Şampiyonluk Yorumu

2011-05-16T04:01:00.004+03:00

Ligin 33. haftası geride kalmış, Fenerbahçe ile Trabzonspor şampiyonluğu son haftaya bırakmışken, olayların dışında bırakılmış bir Galatasaraylı'nın gözünden dillendirelim yaşananları.

Hangisi daha çok yaralar beni karar veremedim. Ezeli rakibin bağıra bağıra, 6 gollü galibiyetlerle şampiyonluğa gitmesi mi, yoksa lig tarihi boyunca sürekli kıyas edilen 4 takım içinden en geride kalanın renklerine vurulduğun takım olması mı? Serde yenilginin kabullenemeyişi var ya bir kere kabullenmek zor oluyor, aynı bu çıkmazda karar verebilmek gibi!

Casillas, hafta arası Şampiyonlar Ligi Şampiyonluğu için verdiği demeçte, Real Madrid'in olmadığı bir finalde tuttuğu bir takım olmayacağını, hak edenin kupaya uzanmasını dilediğini söyledi. Dilim varmıyor söylemeye, Galatasaray'ın olmadığı bir şampiyonluk yarışında, adaylar için yorum yapmaya gitmiyor kelimeler. Onlar bile küskün, bir araya gelip de kuramıyorlar anlamlı bir cümle. O denli yaralı gönül, o denli kırgın, kızgın ve üzgün.

Velhasıl, tarafsızca izlemedeyiz şampiyonluğu. Yüreğimizin tam ortasında, dinmek bilmeyen kanamasıyla acı veren yaramızla, vefasız yaşların ansızın akma korkusuyla göz ucuyla da olsa izlemedeyiz. Dil varmıyor söylemeye, eller gitmiyor klavyede tuşlara ama "Hak eden kazansın".

16 Dakika

2011-05-14T04:27:00.004+03:00

14 Mayıs 2006 !

Artık yerle bir edilmiş Ali Sami Yen'i anımsarken halen heyecanlandıran, gözleri ıslatan o 16 dakika...

Bir zamanlar Mayıs'lar bizimdi.

KAYIP!!!

2011-04-18T04:04:00.006+03:00

Mercan forma rengi içindeki aslan yürekli '10' numara. Galatasaray Kaptanı Arda Turan. Kendi de söylüyor o meşhur görüntülerde. Mercan 'orospu' rengi diye. Peki siz yukarıdaki resme bakınca bir orospu mu görüyorsunuz? Bırakın resmi, stada girip, taraftarların arasına karışınca bu forma ile ilgili ne tarz bilgiler elde edebilirsiniz acaba, denediniz mi hiç? Orada duyacağınız sinkafların yanında Arda'nın söyledikleri, süt çocuğunun ağzından dökülen masumane sözler gibi kalır. Ayrıca denenmez de tabi bunlar. Çünkü prim vermez yapana, rating kazandırmaz, sükse yapmaz. Anca Arda söyleyecek, "amına korum ben bunların" diyecek, işte o zaman seneler bile geçse haber olacak. Allah topunuzun belasını versin.

Arda öyle kral Galatasaraylıdır ki, "Galatasaray'lı topçu bu renkde forma giymez"i öyle Faşo Ağa benzetmeleri ile binbir türlü sempatikliklerle, sözleşme korkusundan patrona yaranma içgüdüleriyle değil direk söyleyecek kadar Galatasaraylıdır. O kadar mertdir. Özü de sözü de birdir. İşte bu yüzden Galatasaray'ın kaptanıdır. Bu yüzden 66'dan, efsane 10 numarayı giyme şerefine erişmiştir.

Peki siz? Bu görüntüleri çıkaran, birde matah bir iş becermiş gibi arka fona milyon puntolu "TRT 3 SPOR" yazan yetkililer yada muhabirler, artık her kimseniz. Siz ne kadar özü sözü birsiniz? Ne kadar mertsiniz? Ne kadar güvenilir? 23 yaşında körpecik, ülkenin en değerli topçusunu sinkaflı konuşmakla eleştiriyorken, sizin diliniz ne kadar saf ve düzgün ki? Habercilik anlayışınız bu mudur? Bu kadar dar ve at gözlükleriyle dünyaya bakanlardan mısın sizde? Yazık ki devletimin kanalında ki acizliğe bakın ve gülün ağlanacak halimize.

El birliği ile körelttik Arda'yı. Küstürdük hayallerinin kulübüne. Hemde kaptanken. Şimdi "Borsa'ya Atletico Madrid görüşmeleri bildirildi" lafları eşliğinde avuçlarımızın içinden kayıp gidiyor evladımız. Yazık ki yakındır dökülecek melodi dudaklardan; büyük pişmanlıklarla, keşkelerle bakan gözlerle.

Haydi Futboldaş Olalım

2011-04-08T16:17:00.005+03:00

"Kadir Has Üniversitesi Spor Hukuku Araştırma Merkezi (SHAUM) ve FC Sports Marketing'in, Ülker'in desteği ile düzenlediği "Haydi Futboldaş Olalım!" paneli, 9 Nisan 2011 günü Kadir Has Üniversitesi'nde yapılacak. "

Konusunda uzman konukların katılımıyla gerçekleştirilecek olan panel kapsamında; futbolun pazarlaması, taraftarların futbol endüstrisindeki rolü ve önemi, kulüplerin müşteri memnuniyeti konusundaki çalışmaları ve İngiltere örneği üzerinden futbolun yönetim ve organizasyon şekli tartışılacak ve soru-cevap kısmıyla yeni fikirler ve görüler ortaya atılacaktır.

Konuşmacılar

"Futbol'un Pazarlama Gücü" Adrian STORES (FC Sports Marketing Direktörü)

"FC United of Manchester - Taraftarların Hikayesi" Robin Pye (FC United of Manchester Toplum ve Eğitim Yöneticisi)

"Türk Futbol Kulüpleri Müşteri Memnuniyetini Önemsiyor mu?" Cem Ülkeroğlu (TFF Medya Danışmanı)

"İngiltere'de Futbol Yönetimi ve Futbol'un Geleceği" Sean Hamil (Birkbeck Üniversitesi Spor İşletmeleri Merkezi Müdürü)

(Simultane çeviri hizmeti verilecektir)

Kadir Has Üniversitesi

Kadir Has Üniversitesi, Türkiye'de eğitimin sembolü olan, tüm yaşamını Türk gençliğinin eğitimli ve kültür sahibi olmasına adamış işadamı Kadir Has tarafından 1997 yılında kurulmuştur. Güçlü öğretim kadrosu ve modern fiziksel alt yapısı ile bilimde çağdaş, eğitimde yenilikçi ve araştırmada atılımcı olan bir felsefeye sahip olan Kadir Has Üniversitesi'nin ana hedefi "Dünya Üniversitesi" olmaktır. Yüksek Öğretim Sisteminde ve Vakıf Üniversiteleri arasında önemli bir yeri bulunan Kadir Has Üniversitesi; İktisadi ve İdari Bilimler, Mühendislik, İletişim, Fen ve Edebiyet, Huku ve Güzel Sanatlar olmak üzere 6 Fakülte, 2 Enstitü, 1 Uygulamalı Bilimler Okulu, 2 Meslek Yüksekokulu ve 4 Araştırma ve Uygulama Merkezi ile öğretim yapmaktadır.

Spor İletişimi ve Spor Hukuku ve Yönetimi Sertifika Programları

Spor Medyasına ve spor pazarlama dünyasına nitelikli eleman yetiştirilmesi amacıyla Ülker'in desteği ile 2008'de başlatılan Spor İletişimi Sertifika Programı'nda bu dönem kayıtlı 60 öğrenci yer alıyor. Programdan başarı ile mezun olan öğrenciler çeşitli medya kuruluşlarında ve spor kulüplerinde görev yapıyorlar.

Spor Hukuku ve Yönetimi Sertifika Programı ise, sporun hukuku ve yönetimi konularında yerli ve yabancı uzmanların eğitim verdiği, spor sektörünün çalışacak ve danışmanlık verecek nitelikli elemanlar yetiştirmeyi amaçlayan ve 2010-2011 akademik yılında ikincisi düzenlenen sertifka programıdır.

http://shaum.khas.edu.tr

FC Sports Marketing

FC Sports Marketing, pazarlama becerilerini en iyi şekliyle kullanarak, spor alanında faaliyet gösteren kulüp ve kuruluşlar için gelir getirici faaliyetler organize etmeyi amaçlayan, Manchester (İngiltere) merkezli spor danışmanlık firmasıdır. "Haydi Futboldaş Olalım!" paneline 2 konuşmacı ile katkı sağlamaktadır.

www.fcsportsmarketing.com

Yer ve Tarih -> 09.04.2011, Cumartesi 10:00-14:00, Kadir Has Üniversitesi, Cibali Kampüsü, Cibali Salonu

*NOT: Katılım salon kapasitesi ile sınırlı olduğundan ve sunumlar esnasında simultane çeviri olacağı için katılmak isteyen blogger arkadaşlar yada futbola gönül verenler mustafa@fcsportsmarketing.com adresine mail atarak katılımlarını bildirebilirler. Panel halka açık ve ücretsizdir. (Katılımı bildirmeyenler panele alınamayacaktır.)

"Değer"SİZlik

2011-04-04T03:34:00.003+03:00

Bülent Korkmaz, Tugay Kerimoğlu*, Ümit Davala, Gheorghe Hagi....**

Şimdi ise sıra Bülent Ünder'de!

Kimi gelinen bu noktayı o tarihi Hamburg maçına bağlarken, kimisi çok daha farklı noktalarda nedenleri deşiyor. Ancak nedeni her ne olursa olsun, gelinen bu noktada elde olan jokerlerin tümünü yitirdik neredeyse.

Kulüp efsanelerini, camiaya, taraftara küstürenlerin çarpıklığı ise apayrı bir konu.

Birkaç sene sonrasını görebilen var mı? Varsa beri gelsin...

---

* Halen aktif çalışıyor, ancak geleceği diğer isimler gibi olmayacağı belirsiz.

** Tüm olanlara rağmen, taraftarlarca değerleri asla kaybedilmeyecekler listesi.

Neden?

2011-03-07T22:43:00.012+02:00

Bir sisteme dışarıdan gelerek o sistemin başı olabilmek kadar, o sistem için yapılan icraatlerin önemi ve büyüklüğü de aşikardır. Başarılı oldukları düşünülen her sistemin kurulma aşamalarında yaşananların büyüleyiciliği de buradan kaynaklanmaktadır. Çünkü sistemi kuranlar, başa gelmekle yetinmeden, başarılı kılacak her adımı da atanlardır.

Belirli çalışma düzenleri, hali hazırda kurulmuş sistemleri olan her yapıda yapılmak istenilen her değişikliğin büyük zorluklarla karşılaşılacağı, hayatın metamorfozu olan futbolda değil, bugün özgürlükleri ile övünen devletlerin dahi serüvenlerine göz gezdirildiğinde görünen gerçekken, futbola indirgenerek düşünülen bu zorluklar bir ihanet gibi görünebilir kitlelere. Fakat bu zorlukları başarılarıyla aşabilenlerin yakaladıkları başarılarsa örnek yapılar için çok sivri ve nettir. Küba Devriminin kurucuları Fidel Castro ve Che Guavera nasıl ki dünyada özgürlük lider adayları için birer örnekse, futbol içinde La Masia, De Toekomst gibi örnekler yarattıkları başarılı sistemlerle yeni kültürlere açık, başarıya aç diğer futbol kulüpleri için gerekli önemi teşkil eder.

Futbol özelinde sözümün özü, kültür ve çehre değiştiren teknik direktörler. Büyük bir kulübe teknik direktör olabilmek, menajerlik oyunlarında ne kadar basitse, gerçek hayatta bir o kadar zordur. Fakat asıl zor kısım ise o mevkide, o ünvanı taşırken hayata geçirebildiklerindir. Tarihte yada mevcut durumda dünyayı peşlerinden koşturan antrenörlerin bir çoğunda gördüğümüz durum işte tamda bu. Geldikleri ortamda yarattıkları kültür, ekol. Tabi kültürden kasıt çok göreceli. Kimisi genç oyuncu ekolü yaratırken, bir diğeri takıma genç yaşlı kimi alırsa alsın, her takdirde kazanmayı öğretiyor, kazanma ekolünü yaşatıyor.

Daha detayda gelmek istediğim nokta, tarihinin en başarısız sezonunu geçiren Galatasaray aslında. En başarılı diyebileceğimiz dönem ile şuan yaşadığımız en başarısız dönemde en net göze çarpan, tartışmasız teknik direktörlük mevki. 2000'lerde görevi üstlenen Fatih Terim ve yarattığı ekol ile hem 2005'de hemde 2011 yılında Hagi'nin yaratamadığı ekolizm, ülke şartlarında futbol adına başarının anahtarı sayılabilir.

O dönem (2000'ler) Florya'ya giren çöpten dahi bilgisi olan Fatih Terim, tarihinde 14 sene şampiyonluk yüzü görmeyen bir kulübü 4 sene üst üste şampiyon yapıp, uzanamayan kedi misali rakip takip taraftarlarının "Süt Kupası" olarak nitelendirdiği, dönemin adıyla UEFA Kupası'nı müzeye kazandırmıştı. Eski Açık Sarı Desene filmindeki gerek canlı sahnelerle soyunma odasında gerekse de oyuncu konuşmalarıyla beyinlerine kazınan Fatih Terim figürü çok net bir biçimde görülüyor aslında.

Terim, taktik, disiplin, oyun bilgisi&becerisi vs. teknik yeteneklerin öneminin yanında oyuncu himayesi, çevre, baskı kaldırabilme vs. gibi önemli diğer işlevlerinde bir teknik direktörde olması gerektiğini tüm Türkiye'ye kanıtladı ve bu konuda ülke çapında bir devrim yarattı. O dönem oynayıp şu an antrenörlük yapanların bir çoğunda bu etkiyi gözlemleyebiliyoruz.

Tolunay Kafkas bu konuda formülü tutmuş, enfes bir karışım misali dimdik duruyor karşımızda. 93-97 arası çalıştığı Şenol Güneş ve 97-99 arası çalıştığı Fatih Terim'in kusursuz karışımı olmuş. Önce Kayseri'de ardından futbol olarak bitmeye yüz tutan Gaziantepspor'da çok önemli işlerin altına imza atan teknik adam, 2006 yılında Şampiyonlar Ligi'nin resmi dergisi The Champions'da "Gelecek vaadeden 20 Teknik Direktör" listesinde Ertuğrul Sağlam ile beraber yer aldı.

Kilidi açabilmek için anahtara sahip olunması nasıl su götürmez bir gerçekse, başarılı teknik direktörlük yahut diğer bir deyişle antrenörlüğünü yaptığın takımı başarıya taşıma kilidinin anahtarı da ekol yaratma şeklinde çıkıyor karşımıza. Belkide Dünya'nın gelmiş geçmiş en iyi oyuncusundan biri olan Hagi, bu anahtara sahip olabilseydi herşey çok daha toz pembe olabilirdi; anahtarsız kilit açılmıyor malesef.

10 Milyon €'nun Karşılığı

2011-03-02T22:18:00.008+02:00

2010-2011 sezonunun en verimli maçı olduğu kanatine de varılabilir aslında Gaziantep maçı için. Özellikle de eşleşmenin ilk ayağında ki maça nazaran "Mekan Oynatıyor" tezini doğrularcasına oynanan rövanş karşılaşması işler yolunda izlenimi versede aslında işler pek de yolunda değil.

2. Hagi döneminde ligde 15 haftayı geride bıraktık. Taraftarında desteğini fazlasıyla alan Hagi, beklentilerin fazlasıyla altında kaldı. Gerek ligde, gerekse de kupada istenilen noktadan 24. hafta itibari ile çok uzakta olan takım 2011-2012 sezonu içinse Avrupa'ya veda etti bile. Ligde şampiyonluğun matematiksel hesaplara kalışı, gerçek hayata dönüldüğünde ise imkansızlığa kalışı ise 2000 ruhunu yaşamış bir teknik adama yakışmayan türden.

Maç genelinde konuşmak gerekirse, sezonun en isteyen oyunu olarak benzetme yapabilir, ancak açılış maçını saymazsak Arena'nın ilk beraberliğinin alındığı maç olarak tarihe geçen bir maçta oynanan oyun özlenen Galatasaray oyunuydu. Hagi'nin Neill ve Cana pozisyon ısrarının ne kadar gereksiz olduğunu cümle alem anlayıp eleştirirken, Hagi'nin bu yoldan dönmeyişinin nedenlerini bir taraftar olarak gerçekten fazlasıyla merak ediyorum. Milli takımda dahi stoper oynayan Neill, Marsilya'da ön libero mevkinde efsane olmuş Cana'nın tam tersi rolleri üstlenmek zorunda kalmaları, özelliklede maç minvalinde ilk kez Neill adına bu kadar göze battı. Maç boyunca ismini dahi çok az duyduğumuz Neill'ın verimsizliğinin temel nedeni oynadığı mevki olduğu Mecidiyeköy'den bile görünen, yürek yakan acı bir gerçekti. Düşünün ki efsanevi solist James Hetfield davul çalmayı bilmesine rağmen, dünyanın en efsane davulcusu Lars Ulrich'in yerine bir konserde davul çalmasına benzer bu değişim. İnsan hayatı boyunca sayılı defa izlenebilecek bir Metallica konserinde karşılaşılan bu manzara, TT Arena'ya ölüm kalım maçı için giden taraftarın karşılaştığı manzara ile aynıdır, acı vericidir!

Devre arasında alınan Culio, Kazım, Zapata, Stancu, Yekta transferlerine harcanan toplamda 10 milyon € karşılığında alınan başarı ise 24. hafta itibari ile ligde 10., kupadan elenmiş bir konumda olmaktır. Geleceğin ise sadece STSL ve ZTK ile sınırlı kalmış olduğuysa acı veren diğer bir unsurken, sosyal medyada trend olan #dayangalatasaray hashtag'i bile artık kar etmiyor.

NOT: Maçtan önce "Galatasaray Gaziantepspor'u eleyerek yarı finale yükselebilir mi?" diye sormuştuk. Anketimize katılan 11 kişiden, 9'u Hayır, 2'si de Evet yanıtını vermişler. Ankete katılanlara teşekkür ederiz.

1 Hafta 4 Maç

2011-02-21T00:20:00.009+02:00

Bir Galatasaraylı olarak 1 haftada 4 maç izlemem ironik oldu. Zira futboldan soğumuştum. Öte yandan birkaç zamandır beni futbol anlamında tatmin edemeyen takımımın dışında maçları izleyerek futbol sevgimi tatmin etmiş oldum.

Gelelim maçlara..ilk maçımız olan Fenerbahçe- Kayseri maçını arkadaşmın boşa çıkan kombinesi sayesinde izledim. Tarih 14 şubat 2011. Olsa olsa Kocaeli Anadolu Liseli kanaryalar olabilecek bir 3 lü olarak tribündeydik. (Türklüğümün İnsanlığımın önüne geçemediği gibi Galatasaraylılığım da futbol sevgimin önüne geçemedi. Zira o 3 lü arasında bir Galatasaraylı bir Beşiktaşlı ve bir Fenerli idik). Ama tarih itibariyle maçın önüne “Sevgililer Günü” geçti. Önce Fenerli arkdaşımın sevgilisiyle buluşmasına “baltalık” ettim sonra da Beşiktaşlı arkadaşımın sevgilisininin “şaka yapıyorsun, maça gitmiş olamazsın tepkisine canlı şahitlik ettim.(bana her sevdadan kalan sadece
Galatasaray :P) Maçtan ziyade “kameramana para versek de bir jest yapsak” düşüncesi sardı bizleri. Ama muhtemelen “yenge” maçı izlemezdi..En son evinin önüne gidip ayakkabı boyasıyla apartman önüne bir not bırakma fikri çıktı ama aramızda bir Tarık Akan yoktu..

Bu maçtan bana kalan niye pas yapmanın önemli olduğu ve tek başına topu alıp gitmenin çare olmadığıydı. Türk Futbolunun mahalle maçlarından farksız olduğunu gördük. Ha bir de Kayseri’nin 40 numarasının ne kadar yetenekli ama “dümenci” olduğunu gördük. Futbol tabiriyle dümencinin karşılığı “takım disiplininden uzak” oluyor.

Bir sonraki maçım Arsenal-Barcelona maçı idi. Televizyondan izlediğim bu maçta Barcelona’nın üşengeçliğini gördüm. Pastan vazgeçip de çalıma girdiklerinde Barcelona’lı da olsa futbolcuların nasıl beceriksizleştiğini. Ha bir de “futbol bir hatalar oyunudur” lafını İlker Yasin’in söylediği izlenimine kapıldım.

Sonra yalnız kaldığım bir Cumartesi günü, o an itibariyle görememiş olduğum Ttnet Arena’ya bir bilet buldum.Daha doğrusu maça gitmeyen birinin kombinesine kondum. Ama öncesinde hayat üzerine konuştuğum bir arkadaşla yaşadığım diyalog damgasını vurmuştu; Cruyff "aslında futbol basit bir oyun ama futbolu basit oynamak zor demiş, e dar alanda kısa paslaşmalar filminde de futbol fena halde hayata benzer diyorlar,o zaman Cruyff un sözünde futbol yerine "hayat" dersek şeklinde diyalog yaşamıştım.(yerine koyma metodu, bkz; matematik) Stad olmuş. Hele o koltukların önündeki direklere hayran kaldım. Haftanın en kötü maçı fena sayılmayacak bir golle galip gelmemizi sağladı. Sonrasında kombineyi temin eden, fakülteden arkadaşımla bir “silindirik paraboloid” tartışmasına girsek de Ttnet arena ve Galatasaray ile ilgili günü lafı ondan geldi; “Çerçeve güzel ama resim kötü!”

Son maçım ise derbiydi. Süpriz bir ziyaret gerçekleştiren babamla izlediğim maçta, İbrahim Toraman’ın gol atarak yaşadığı duygusallık benim babamla olan sohbetimin yanında bir hiç kalırdı emin olun!

Sonuç olarak bir hafta böyle futbolla dolu dolu geçti..

Türk Futboluna dinamit koyanlar!

2011-02-11T11:34:00.003+02:00

İzleyin! Ahmet Çakar'ın futbola bakış açısını kendi ağzından dinleyin. "Taktik, teknik anlatılan programlar izlenmiyor!!"

AHMET ÇAKAR: "HINCAL ULUÇ TÜRKİYE'NİN EN BÜYÜK POLEMİKÇİSİ"
Yükleyen MarketingTurkiyeTV. - Tüm sezonlar ve tüm bölümler

Offside

2011-02-09T23:45:00.002+02:00

Aslında Jafar Panahi'nin 2006 yapımı Offside isimli filmini arıyordum ama İsveç yapımı başka bir Offside ile karşılaştım. Özetle film, Amatör bir takımın ligde kalma mücadelesi üzerinden kahramanların hikayesini anlatıyor. Babası takımın eskilerinden olan Anders, babasına olan saygıdan ve futbola olan sevgisinden ötürü yaşadığı yerden ayrılamayan, bu nedenle iş bulamamış ve ailesi ile yaşayan bir adam. Takım, Stenfords BK, kendini Liverpool'la özdeşleştirmiş. Alınan sonuçlar berbat. Sonra bir gün takımın en 'paralısı' Liverpool'da efsanevi oyuncu Duncan Miller ile karşılaşır ve takımlarında oynamaya ikna eder. Duncan futbolu 10 sene önce bırakmış ve her İngiliz gibi bira göbeğini büyütmüş bir adamdır. Gördüğü muameleye şaşırsa da Anders'e artık oynayamayacak durumda olduğunu söyler. Anders yine de oynamasını en azından takım arkadaşlarına moral olacağını ve yıllarca Premier Lig de oynamış biri için bu seviyede futbolun sorun olmayacağını söyler. Duncan kabul eder ancak ilk maçında 5 dakika içinde kırmızı kart görüp oyundan atılır. Daha sonra madem oynamıyorum neden antrenör olmiyim der ve olaylar gelişir..Duncan Miller da kim, madem efsanevi ben neden tanımıyorum demeyin çünkü öyle bir oyuncu yok:) Keyif veren bir futbol filmi.İzleyin derim.

SAMN Blogspor'da

2011-02-09T15:35:00.003+02:00

01.12.2010 BlogSpor (www.scarfaroundmyneck.com) PART I
Yükleyen Mustafa_Bilir. - Daha fazla spor videosu.

01.12.2010 BlogSpor (www.scarfaroundmyneck.com) PART II
Yükleyen Mustafa_Bilir. - Daha fazla spor videosu.

01.12.2010 tarihinde ki yayına blogumuz konuk olmuştu. Her ne kadar program Begüm Kıratlılar'ın kanaldan ayrılışı ile şimdilik son bulsa da, yazarımızı konuk eden başta Şaban Petek olmak üzere tüm SkyTürk Spor Servisi çalışanlarına gösterdikleri eşsiz nezaket ve yardımseverlik için çok teşekkür ederiz.

Ryan Giggs #11

2011-02-05T21:04:00.008+02:00

" Hatırlıyorum da, ilk kez soyunma odasına girdiğimde Steve Bruce, Bryan Robson ve Mark Hudges'i gördüğümde saygıyla karışık bir korku hissetmiştim. Şimdiyse en yaşlı benim "

Q: Bu senin Premier Lig'deki 20. yılın. Bu zaman dilimi içerisinde İngiltere futbolunda ne gibi değişiklikler oldu?

Giggs: Bence hazırlık tarafı gözden uzak bir şekilde gelişme gösterdi. Artık oyuncular kendilerine nasıl bakmaları gerektiğini, ne içmemeleri gerektiğini, ne yemeleri gerektiğini ve buna benzer bir çok şeyi biliyorlar. Oyun, şimdiki dönemde çok hızlı oynanıyor. Bu nedenle her zaman fiziksel kondisyon olarak en üst seviyede olmalısınız, aksi takdirde performansınız düşer ve sakatlanabilirsiniz. Muhtemelen bu en büyük değişim.

Q: Old Trafford'da değişmeyen tek şey ise Alex Ferguson. Onun yönetim sistemi nasıl gelişti?

Giggs: Eskiden olduğundan çok daha olgun. Birçok kişinin kullandığı "hairdryer treatment*" sistemini çokda üzerimizde hissetmiyoruz, kulüpteki her kişi kendinden ne beklendğinin farkında. Disiplin hala var, fakat farklı bir şekilde.

Q: 9 sene önce emekli olacağı söyleniyordu fakat "Sir" tam tersi bir karar aldı. Sence, Premier Lig Şampiyonu ünvanını yada Şampiyonlar Ligi'ni zirvede bitirdiği bir gün bu kararı alır mı?

Giggs: Dürüstçe söylemeyim ki bunu bilmiyorum. Tek söyleyebileceğim, performansının düşmesi ile ilgili hiçbir izlenim vermedi bana. Menajerle ilgili harika olan şey, her daim devam edebilmesi, takımını yeniden yaratabilmesi ve kulübe başarı kazandırabilmesidir. Manchester United için duranların beklentilerini çok iyi anlıyor ve tüm enerjisini bu beklentileri karşılayabilmek için harcıyor Ferguson. Böyle bir arzuya sahipken, yaşın pekde bir önemi kalmıyor.

Q: Peki ya sen. Bu senin son sezonun olabilir mi?

Giggs: Bu soruyu bende kendime çok defalar soruyorum, fakat açıkcası halen karar verebilmiş değilim. Eğer United'ın ve kendimin adalet mekanizmalarına sadık kalabiliyorsam, menajerimde devam etmemi istiyorsa bir sezon daha oynayabilirim. Tam tersine, şuanda menajerimle aram çok iyi ve buna birgün birlikte karar vereceğiz. Şuanda işler yolunda gidiyor, sezon sonundaki duruma göre tekrar bir değerlendirme yapıp karar veririz.

Q: 30 yaşlarındayken senin oyun stilinden bir değişim oldu mu?

Giggs: Eskiden alışık olduğum gibi, kaleyi bombalayamıyor ve kanatlardan çizgiye inemiyorum. Fakat tecrübelerim bana topu nasıl daha iyi kullanacağımı, doğru pas atabilmeyi ve daha iyi boşlukları değerlendirebilmeyi öğretti. Sakatlıklar konusunda ise şanslıyım, halen sahaya adımımı atabiliyorum. Son olaraksa halen futbola aşığım, bunda en ufak bir değişiklik bile olmadı.

Q: 11 Premier Lig ünvanı, 2 Şampiyonlar Ligi kupası, 4 FA Kupası ve 4 Lig Kupası kazandın. Seni motive edebilecek ne kaldı?

Giggs: Kariyerimin sonuna doğru yaklaştığımın bende farkındayım. Belli ki sonsuza dek bu oyunu oynayamam, bu yüzden her yeni başlayan sezon daha değerli oluyor. Emekli olmadan evvel, kalan bütün vaktimi açlığımı doyurması için kupa kazanmaya adayacağım. Ayrıca, United formasını sırtıma geçirebilmek de eskiden olduğundan dha fazla gurur verici.

Q: Soyunma odasındaki görevin tam olarak nedir?

Giggs: Belirlenmiş bir rolüm yok aslında ama tecrübelerimle bana ihtiyaç duyan genç arkadaşlarıma yardım edebilmek için oradayım. Hatırlıyorum da, ilk kez soyunma odasına girdiğimde Steve Bruce, Bryan Robson ve Mark Hudges'i gördüğümde saygıyla karışık bir korku hissetmiştim. Şimdi yaşlı ve tecrübeli olan ben olduktan sonra o yılları hatırlayınca yaşananlar çok ilginç geliyor.

Q: Geçen yıl ki harika takımla karşılaştırma yapmanı istesek bu yıl ki takımı nasıl kıyaslardın?
Giggs: Her tarafı farklı, bu nedenle karşılaştırmak haksızlık olur. Inanılmaz futbolculara, bazen inanılmaz takımlara sahip olduk ve daha sonra yeniden yaratmak zorunda kaldık. Amacımız her zaman bu inanılmaz tarafların benzerlerini yaratmak oldu. Sir Alex, bazı çok yetenekli gençlerle, gerektiğinde katkıda bulunabilecek tecrübeli oyuncularla harika bir grup oluşturuyor. Dürüst olmak gerekirse, olduçka iyi bir durumda olduğumuzu söyleyebilirim.

Q: Manchester City'nin yaptığı tuhaf harcalamalar hakkındaki düşüncelerin neler? Bunun futbol için kötü birşey olduğunu söyleyebilirmiyiz

Giggs: Hayır bunu söylemem. City taraftarları şuanda büyük bir rüyayı yaşıyorlar ve kendilerine bol şans. Çok kısa bir süre içerisinde bütün bu pahalı oyuncuları kulübe gelirken gördüler - ki bu hayatlarınca tahmin edemeyecekleri birşey. Peki bu United ile City arasında ki rekabeti yoğunlaştırır mı? Sanırım ki evet, çünkü artık City'de ünvanın peşinde olacaktır. Bugüne kadar iyi geldiler ama şampiyonluk ünvanı için anahtar ipuçu, haftalık performansların tutarlı olmasıdır. Nasıl olacaklar hep beraber göreceğiz.

Q: Kramponları astıktan sonra Ryan Giggs için sıradaki nedir?

Giggs: Şundan eminim ki 20 yıldan sonra veya diğer bir deyişle onca yıl aynı şeyi yaptıktan sonra hayatımda büyük bir boşluk olacaktır. Şuanda menajerlik için gerrekli rozetleri topluyorum, bu yüzden bu bir yol olabilir benim için fakat şuanda odaklandığım tek şey oynamak. Biliyorum bu bir klişe fakat, şuanda bir oyun bile benim için çok önemli.

Yazı kaynak: February 2011 World Soccer Magazine
Fotoğraf kaynak : Flickr

50£ Milyonlara İnat Bir Abide || Gary Neville

2011-02-02T22:45:00.005+02:00

Günümüzün endüstriyel futbolunun yarattığı etkiyle, 50£ milyon bonservis ücreti ile ezeli rakibe giden oyunculara inat, ayak topuyla ilk tanıştığı kulüple geçirdiği 20 yıldan sonra aynı kulüpte emekliliğini açıklaması Gary Neville ve neslinin farkını ortaya koyuyor.

1950'lerde Busby Bebekleri(Busby Babes) denilen genç yıldız akımının, Alex Ferguson modeli olan 1990'lar da oluşturulmuş Fergie'nin Yavru Kuşları(Fergie's Fledglins) Gary, kardeşi Phil, Ryan Giggs, Beckham, Nicky Butt ve Paul Scholes''dan oluşuyordu. 1994-95 sezonunda Paul Parker'ın sakatlanması ile ilk onbir oyunculuğuna terfi eden Gary, Beckham'la oluşturduğu ortaklıkla, bir çok asistin altına imza atmıştı. 7 sene kaptanlığını yaptığı Manchester United'dan 2005'de Celtic'e giden Roy Keane'den boşalan kaptanlık görevini üstlenen Neville'ın kariyeri kupalarla dolu: sekiz Premier Lig şampiyonluğu, üç FA Cup, bir Intercontinental Kupası, bir Dünya Kupası ve bir Lig Kupası. Gerçekten de olağanüstü. Tarih Eylül 2010'u gösterdiğinde, Gary her ne kadar tek tük maça çıkıyor olsa da Old Trafford'un çimlerie çıktığında Ferdinand, Vidic ve Evra gibi adayları olan Kaptanlık pazubandını Ferguson'dan alması, bu takım için ne kadar önemli bir oyuncu olduğunu gösteriyor.

Liverpool maçlarındaki klasikleşmiş sevinci, yeni nesil golcülere de örnek olan Gary Neville, profesyonel futbol hayatında son kez 01.01.2011'de The Hawthorns stadında oynanılan ve 2-1 kazanılan West Bromwich maçı oldu. Bir sağ bek oyuncusu olarak golle fazla buluşmaması beklenilen bir sonuç olmasıyla birlikte kırmızı formayla çıktığı 602 maçta toplam 7 gol kaydeden Neville, 1995'den 2007'e kadar 85 defa giydiği milli formayla ise hiç gol sevinci yaşayamadı. İngiltere milli takım tarihine atamadığı gollerle geçmiş olsa da, bu takımın en fazla kaptanlığını yapan sağ bek oluşu onu yine bir tarihi başarıya sürükleyen hikaye olurken, Türkiye'de benzerine sıklıkla rastladığımız, emekli futbolcunun spor yazarı oluşu Gary içinde geçerli olurken, haftada bir The Times için yazıyor.

1991'de girdiği kapıdan 2011'de çıktığını, son maçından bir ay bir gün sonra verdiği demeçle bildirirken, 19 sene Düşler Sahnesinde dinlediği taraftarını unutmuyor: " Bana her zaman büyük destek verdiler. Benim için ne kadar özel bir yerleri olduğunu biliyorlar".

12. Ege Kupası Şampiyonu Fransa

2011-02-02T03:16:00.004+02:00

TFF tarafından düzenlenen geleneksel Uluslararası Ege Kupası'nın(Aegeon Cup) bu yıl düzenlenen 12. si, 11. sine benzer şekilde sonuçlandı. 11. Ege Kupasının şampiyonu finalde Türkiye'yi 3-1 skorla eleyen Fransa olmuştu. Bu yılda finalde karşılaşan iki takımın mücadelesi sonucunda gülen taraf 5-1'lik skorla Fransa oldu. Fransa bu galibiyetle şampiyonluk sayısını 4'e yükseltirken, en fazla şampiyonluk unvanı sahibi Türkiye(6).

Turnuva sonunda En İyi Oyuncu ödülüne layık görülen isim ise tanıdık biri: Muhammed Demirci. 2006 yılında ufacık boyuyla ekranlardan izlediğimiz Beşiktaş'ın geleceğinin fiziği, Messi'ye uygulanan tedavinin bir benzeri sonucunda fazlasıyla gelişmiş gibi görünüyor.

En iyi Kaleci ve En iyi Golcü ödülleri ise sırasıyla Mike Maignan ve Hervin Ongenda'yı kadrosunda bulunduran Fransa'nın olurken turnuvanın fair-play ödülüne layık görülen takımı İsviçre olarak belirlendi.

Anlamsızlaşmak..

2011-02-01T13:17:00.002+02:00

CM 01-02 ydi. Liverpool'un başındaydım ve forvete ihtiyacım vardı. Fernando Torres'i al dedi Pascal. Aldım. Sonra o kadar ısındım ki her defasında onu aldım. Artık herkes bilirdi ki her yeni oyunda Torres'i kadroya katma hakkı sadece benimdi. Manevi çocuğum ilan edilmişti. Daha sonra oyun gerçek oldu. Harbiden Torres Liverpool'a gitmişti.Üstelik ben de İngiltere'deydim. Ufak tefek paralar kazanırken, ilk hedefim denkleştirip 9 numaralı Torres yazan bir Liverpool forması almaktı. Sonra, işten ayrılırken arkadaşlar sağolsun bana veda hediyesi almışlar. O an çok sevinmiştim. Facebook'tu, msn'di hemen fotosunu çekip ekledim. Yıllar sonra twitter'ımın background u oldu kendisi ve hatta bu blogdaki avatarım. Ama artık hiç birinin bir anlamı kalmadı...

Bir Galatasaraylının Günlüğü

2011-01-31T20:13:00.003+02:00

O kadar zor geliyor ki bazen yazmak. Yine 2 gün sonra anca toparlayabildim kelimeleri. Oysa pek çok Galatasaraylı gibi hiç aram kalmamıştı futbolla son bir kaç zamandır. Yok canım; sahadakiler kadar da değil yani.

Arkadaşın maça mı gittin, napıosun telefonuyla öğrendim Gs maçının Cumartesi günü olduğunu ve anca 30. dakikasından itibaren izlemeye başladım. İzlemez olaydım. Bende de kesin bir uğursuzluk var ama. O kahvede izlediğim maçlarda herhalde %90 ı başarısızlıkla sonuçlanmıştır.

E napalım şimdi, Comandante Hagi’yi mi suçlayalım, yoksa ülkede en sağlam futbol CV sine sahip (TFF,Galatasaray,İstanbulspor,Şekerspor,Galatasaray) Sportif Direktör Adnan Sezgin’i mi? Tamam o kadar klüpte çalışıp da hangisinde başarılı olmuş diye sormak yok. 70 küsur yaşındaki hocanın işi bırakmasından sonra takımın kadrosunu belirlemekle övünen Adnan Polat’ı mı suçlayalım?

Aslında haftaiçinde Misimoviç röportajı gördüğümde maziye gittim biraz. Feldkamp’ta ilk geldiğinde Kosecki ve Boliç’i göndermişti. İkinci geldiğinde Necati ve Hasan Kabze gitti, Lincoln ve Hakan Şükür kadro dışı kaldı.

Hagi de ilk geldiğinde Ümit Karan, Saidou’yu yolladı. Şimdi de Misimoviç’i. Fatih Terim’de ikinci gelişinde Hakan Ünsal, Arif gibi isimleri kadro dışı bırakmıştı.

Yeni gelen hocanın güç gösterisi olsa gerek bu. Misimoviç’te olsa, sene başında 8 milyon euro’ya alınmış da olsa, benim dediğim olur!!

E olsun bakalım diyorsun da sonra da insan bişiler bekliyor. 7 ay oynamayan kaleci alıyorsun, e oynatmıyorsun. Forvet alıyorsun oynatmıyorsun. Orta Saha’ya aldığın adam Ayhan’ın bir beden büyüğü olmaktan öte değil. Sahada ne bir plan görüyorum ne bir umut ne hırs ne heyecan.

Rijkaard kovulmasına, sadece Rijkaard için üzülmedim ben. Rijkaard’la beraber giden Neeskens için de alt yapıya gelen Jan Derks için de üzüldüm. En önemlisi ileride Tugay’ın bu takımın başına geçeceği hayallerimin yıkılmasına üzüldüm. He yine geçebilir Tugay ama Bülent Korkmaz’dan daha uzun kalamaz.

1,5 senede attığın temelleri, bir haftada beton döküp kapamana üzüldüm ben. Ve yerine hiç bir şey koyamamış olmandan..

B.A.M.

2011-01-30T15:36:00.002+02:00

Tarihinde 17 lig şampiyonluğu, Uefa Kupası, Süper Kupa bulunan 100 küsür yıllık bir kulüptür Galatasaray. Fakat ne yazıktır ki dün gece sahada sarı-kırmızılı formanın içindeki sözde futbolcular, ne bu şanlı tarihi, nede cefakar taraftarın verdiği desteği hak edecek oyunu ortaya koyamadılar, acizdiler.

Sivasspor maçında, bilmem uzun süredir beklediğim dost meclisinde izlememden mi, yoksa takım hakikaten iyi oynadığından mıdır umutlanmıştım. Sahada isteyen, ısıran takımımı görmeyi özlediğimden, en ufak bir baskıda heyecanlanabilme potansiyeline erişmemdi belkide beni umutlandıran. Ancak dün gece gördük ki umutlanılacak hiç birşey yokmuş. Sorumlu tutularak gönderilen Rijkaard'ın Galatasaray'ı ile umut bağlanılan Hagi'nin Galatasaray'ı nerdeyse birmiş.

Dün geceden bir istatistik, dk. 53 iken ekranlarımızın sol altında belirdi. İsabetli ortaları gösteren bu istatistik, Galatasaray'ın ne kadar aciz bir oyun ortaya koyduğunun kanıtı gibi aslında: 0/12. Yani meali, bu mazisi nice olan takım yıl 2011 iken son şampiyonla oynadığı rövanş maçında 53 dakikada 12 defa orta yapmayı denerken, bunlardaki başarı oranı 0(yazıyla sıfır!).

B.A.M. başlığının nedeni ise açık aslında. Barış,Ayhan,Mustafa 3'lü orta sahasının oluşturduğu bu ünlem, dün gecede taraftarın ömründen ömür almayı eksik etme. Barış hemen sakatlanıp çıktı belki ama alternatifinin M.Sarp oluşu ve oynadığı 79 dakika ile ömrümden götürdüğü 7 yılın hesabını vermesi gerekenler beri gelsin. Önünde 20 metre boş alan varken, arkasında markajda olan Sabri'ye pas atması artık ulaştığı son nokta oldu M.Sarp'ın. Evet Barış en masumu belki dün gece için ama Ayhan bir o kadar suçlu. O pazubandı takmanın anlamını bilmediğini zannettiğim, biliyorsa eğer akıl sağlının yerinde olmadığı kesin olan Ayhan'ın dün gece Galatasaray kulübü ile ilişkisi tamamen bitmiş olmalıdır. Keza M.Sarp'ın da olduğu gibi.

Kaleci konusunda açıkcası söylenecek pek fazla birşey yok. Takımın acizliğinin ana nedeni, aciz yönetim olduğu için, bu aciz yönetim de gidip adam akıllı kaleci alamadığı için Ufuk'un yediği golde ona hiç ama hiç kızamıyorum. Ligin dibine demir atmış Bucaspor Bodo/Glimt takımından sezon sonuna kadar, 19 kere Estonya milli formasını giymiş, halen 2. kaleciliğini yapan Pavel Londak'ı kiralayabiliyorken, Galatasaray'ın 33 yaşında, sadece 3defa milli formayı giymiş Robinson Zapata'yı getirmesi ne kadar adam akıllı bir kaleci transferidir ona siz karar verin.

"Bu takım nasıl tekrar başarılı olur?" sorusuna verebilecek son cevabım kaldı. Belki de son bir komplo teorisi. "Hagi Futbol A.Ş.'nin başına geçsin, orta düzeyli (Rijkaard gibi popüler değil ama Hagi kadar da yetersiz olmayan) bir teknik direktör getirilsin." Çünkü belli birşey var ki, Hagi bu takımı oynatamıyor. Yıl 2011 ve hala Galatasaray takımı savunma ağırlıklı bir taktik izliyor. Yönetimin ne olacağı belli değil şuanda. Birde o kanatta bir değişiklik olursa, kaymaklı ekmek kadayıfı olur işte.

Vurulduk Ey Halkım Unutma Bizi!!

2011-01-24T09:58:00.003+02:00

Uğur Mumcu (ve Fikret Kızılok'un) anısına saygıyla..

We're Back

2011-01-19T18:35:00.003+02:00

Ateş ve Güneş

2011-01-18T20:59:00.008+02:00

Herkes konuştu, ben dinledim. Ufak tefek laflar ettim twitter da facebook ta. Genetik mi, karateristik mi yoksa sonradan öğrendiğimiz bir şey mi bilmiyorum ama çabuk parlayıp çabuk sönüyoruz. Kastım ulusal medya değil. Gündemi bu kadar meşgul etmesi iyi mi kötü mü ona da karar veremiyorum.

Gidemediğim Türk Telekom Arena’nın açılış maçından bahsediyorum anladığınız üzere. Bir çok kişi bir çok laf etti başta da söylediğim gibi. Şereften, kuşbeyinlilikten hatta babasının belli olup olmadığından bahsedenler de oldu, demokrasilerde protesto etmenin olgun karşılanması gerektiğinden de.

Benim söyleceğim tek şey ise yaratılan korku impartorluğunun bu kadar açıkça ortaya çıkmış olduğudur. Protesto nun ardından kırk bin defa özür dilenmesi, yüksek bürokratların twitter da hakaretler sallaması bundandır. Şahbakanın stad anlaşması yapılmadı tehditleri, metrosu çevre düzenlemesi hayatta bitmez artık yorumları da bunun göstergesi.

Yapılan stad devletin parası ile yapıldı ve konum itibariyle bunun nasıl harcanacağına karar verecek kişi hükümettir eyvallah, ve bu yapılan bahsedildiği üzere bir kıyak değil bir hizmettir. Ve diğer şehirlerde de yapılacaktır. Hükümetin spor politakasının bir parçasıdır. Üstelik karşılığı da Mecidiyeköy’ün devralınmasıyla ödenmiştir bile.

Bir diğer önemli nokta da Adnan Polat’ın acizliği. Şu olayda bile o kadar aciziyet sergiledi ki Toki Başkanına kızmak yersiz oluyor. Galatasaraylı olmamakla suçladığı adamları kendisi davet etmedi mi o stada? Hadi onu geçtim Adnan Polat ne kadar Galatasaraylı? Kimin, kimin hangi takımlı olduğuna karar verme hakkı var ki? Bu memlekette kim solcu, kim komünist, kim ulusalcı, kim sağcı o bile belli değil. Benim sinirime dokunan da bu. Bazıları çıkıp “Şahbakanın ıslıklanması hoş değil muhakkak” diyor. Görüşüne saygım var da o sondaki muhakkak ne? Sen kimsin ki toplum adına karar veriyorsun? Sence olmayabilir, onun söylemek için de sonuna muhakkak değil bence eklersin.

Adnan Polat’a geri dönmek gerekirse, daha önce Kombineni Geri Ver demiştim. Orada madem endüstriyel futbolun gereği taraftar müşteri, o zaman bu hizmeti almayın dedim. Şimdi çıkıp parasını verip hizmet alanı nasıl stada sokmayacakmış diyorlar. Taraftarsak yönetimi desteklemek zorunda değiliz dedim. Ve bu işi gittikçe yüzüne gözüne bulaştıran, Şahbakanın ateşli savunucularına verilecek en güzel ders, Taraftara ait bir takım oluşturmaktır. Bir örneği FC United of Manchester olan bu açılımın bir benzerine ihtiyacımız var. Belki de Ateş ve Güneş’i tekrar canlandırmaya, bizim olanı, herkesin katılımıyla başarıya götürmeye ihtiyacımız var..Her tarafı kapalı stadlarla birlikte yok olan Beraber Islandık biz yağmurda,beraber yürüdük biz bu yollarda, şimdi sıra geldi şampiyonluğa şarkılarını her yerde söyleyebiliriz. Kanat Atkaya’nın da yazısında bahsettiği gibi “sokakta oynar, kaldırımda destekleriz”. Zira gerçek taraftar bu takımı başarılarından dolayı sevmedi, sevdiği için başarılarıyla gururlandı..

Son olarak cinayeti 4 yıldır çözülemeyen Hrant Dink’i anarak bitiyorum. Ofiste olacağım için ben gidemeyeceğim ama imkanı olanlar Şişli’de Agos Gazetesi önünde anmaya katılabilirler.

Darius Vassel #2

2011-01-14T06:03:00.004+02:00

Gidişini böyle duyurmuştuk Vassel'in güzel ülkemizden. Yalan yok, nereye gittiğini de mercek altına almadık belki ama o yine karşımıza çıkmayı bildi. Ankaragücü'nde hayatında yaşamadığı kadar fazla rezillik yaşayan Vassel, ne varsa memleketimde vardır deyip alıvermiş soluğu Leicester City takımında. Aston Villa'da ki parlak kariyerinden pek bir esinti kalmasa da sahada varlığını bilmek bile güzel.

En güzeli de sözde(!) bizde tutunamayan Vassel, Leicester'da Sven Goran Ericsson tarafından çalıştırılıyor. Bir sabah uyandığında önündeki bir kaç gün içerisinde kulübünün fesh edilebilme korkusu haberi ile güne başlayacağı Ankaragücü'nde Ümit Özat'la çalışmayı, Championship'de an itibari ile 5.sırada, FA Cup'da Manchester City ile 2-2 beraber kalma başarısı gösterebilen Leicester City'de futbol tarihine adını kazıtmış bir teknik direktörle çalışmaya kim değişmez ki?

#alisamiyen

2011-01-12T01:17:00.007+02:00

"Futbol Fena Halde Hayata Benzer" Dar Alanda Kısa Paslaşmalar filminden bir replik olarak girmişken hayatımıza, yaşanılan her gün daha da derinlerde hissettirmeye başlamıştı kendini. Sahiden de öyle değil mi? Futbolda hayatın bir parçası değil miydi ilk günden bugüne? Kimi zaman hayatı şekillendiren, kimi zaman hayat veren!...

46 dile kolay yıl, bize hayat da veren, keder de veren Ali Sami Yen stadına veda ettik bugün Türk Futbolu olarak. 46 koca yılda yaşanılan tüm hüzünlere, gözyaşlarına, sevinç nidalarına, gol sonraları çalan Amerikalı şarkıcı Gloria Gaynor'un 1979 yapımı I will Survive'na kısacası herşeye elveda.

Kimler ağlamadı ki bu görüntüyü gördükten sonra? Tugay sahada, binler tribünde, milyonlarsa ekran başında gözyaşlarını tutamadan salya sümük ağlıyordu. Kamerayı her farkettiğinde de elleriyle gözlerini yuman bu adama helal-i hoş olsun herşey!

Ballon d'Or 2010

2011-01-11T00:31:00.005+02:00

2010 yılında, France Football tarafından düzenlenen Ballon d'Or ve FIFA tarafından seçilen FIFA Dünya'da Yılın Futbolcusu ödülünün bir araya gelmesi ile oluşturulan FIFA Ballon d'Or konsorsiyumunun ödülleri dün düzenlenen törenle sahiplerine verildi.

Birleşmeye rağmen en dikkat çekici olma özelliğini yitirmeyen Dünyada Yılın futbolcusu için aday sayısı başta oldukça fazla ve seçmesi zordu. Listede Iker Casillas, Carles Puyo, Maicon, Lucio, Andres Iniesta, Xavi, Lionel Messi, Cristiano Ronaldo, Wesley Sneijder ve David Villa varken yapılan oylama sonucu finale kalan Lionel Messi, Xavi Hernandes ve Andres Iniesta üçlüsünden DK'da ki performansı dolayısı ile ödüle yakın olmadığı zannedilen Lionel Messi ödülün sahibi oldu. "Dürüst olmak gerekirse, karar benim içinde sürpriz oldu" açıklaması da aslında varolan bu beklentiyi doğrular nitelikte.

Tabi DK demişken son üçe kalamanayan Wesley Sneijder'e de değinmek gerekir. Hollanda milli takımı ile DK'da finale kadar çıkan ve aslında turnuva başındaki söylevlerde Robben'in gölgesinde kalan, ancak harika bir turnuva geçirdi diyebileceğimiz Sneijder'in ödül alamaması şaşırtıcı olmayabilirdi elbet. En azından son üç oyuncu arasında olup bu heyecanı yaşamayı hak ettiğine inananlardanım.

2009 yılında Messi'ye ödül verilmesi aslında doğru ve mantıklı olandı. Sezon boyunca alınmadık kupa bırakmayan takımın yıldızının bu ödüle layık olması tüm kitlelerce hoş karşılanılası bir durum. Fakat 2010 yılında birleşme sonrası verilen bu ilk ödülün ve hatta finaldeki üç ismin biraz yanlı olduğu kanısındayım. CL şampiyonu olamamış, DK'nı kazanamamış bir süperstarın geçen seneki ödülü ne kadar haklıysa bu seneki bir o kadar yanlıdır. En azından finalde bir Inter'li bir Barca'lı ve Barca'dan olan yada olmayan bir İspanyol'un olması en adili gibi görünüyor(kişisel final üçlüm Xavi, Iniesta, Milito&Sneijder).

Diğer ödüllerse şu şekilde dağıldı:

Yılın Teknik Direktörü: Jose Mourinho

Yılın 11'i: Casillas, Maicon, Puyo, Lucio, Pique, Xavi, Iniesta, Sneijder, Ronaldo, Messi, David Villa

Yılın Kadın Futbolcusu: Marta

Yılın Kadın Teknik Direktörü: Silvia Neid

Yılın En Güzel Golü: Hamit Altıntop

Yılın Fair-Play Ödülü: Haiti U-17 Kadın Takımı

FIFA Başkanlık Ödülü: Desmond Tutu

Böyle bir organizasyonda bir Türk'ün de ödül alması, ne yalan söyleyeyim insanı gururlandırıyor. Diğer gollere kıyasla, Hamit'in golü gerçekten de estetik açıdan güzel bir gol. Yazıyıda bu güzel golün videosu ile bitirelim.

Zevk-ü Gol

2011-01-09T20:10:00.010+02:00

Aslında güne bu maçın heyecanı ile başlamıştık başlamasına ama Howard Webb sağolsun daha 2. dakikada garip bir penaltıya hükmedip, yarım saat sonrada Gerrard'a şaibeli bir kırmızı kart gösterince haftasonunun tüm zevki kaçacakmış gibi hayale kapılanlar oldu aramızda. Bende bunlardan biriydim. Ama tüm hafsonunu değiştiren maçlara gebeymiş meğerse bu FA Cup maçı. 16:00 saatindeki Seria A maçlarından Fiorentina - Brescia ve AC Milan - Udinese maçları son yıllarda ki en çekişmeli ve gol dolu maçlar oldu.

Fiorentina'nın 2-0'dan 3-2'lik galibiyete ulaşması ve son dönem performansına bakılırsa, en iyi geri dönüşler listesine rahatlıkla girecektir bu maç. Hafta içinde Galatasaray'la adının da anılmasına neden olan Mutu'nun kadro dışı bırakılması ile kulübün fitili ateşleyen takım, maçın fitilini ise 76'da Gilardino ile ateşleyebildi. 86'da Mario Santana ve 88'de Adem Ljajic'in golleri ile 12 dakikada Brescia'nın gardını düşürdüler.

Fiorentina'nın geri dönüşü her ne kadar, güne damgasını vuracak kadar öenmli bir başarı olsada, San Siro'da ki mücadele sonrası İtalya dışından dahi tüm gözler bu maça, bu maçın kahramanlarına döndü. Antonio Di Natale'nın şık golüyle başlayan duello da heyecan gerçekten de bir an bile dinmedi. Di Natale ve Pato'nun iki golune rağmen, 90+2'de beraberliği getiren golun sahibi İbrakadabra'ya rağmen maçın yıldızı 69'da oyuna girerek hem takımının hem 3. hemde 4. golunün-ki ikiside harika ötesi goller- asistini yapması, her iki pozisyonda da kaleye vurabilecekken bu asistleri yapması, dahası kariyerinin bittiğini iddia edenlere inat bu asistleri yapması benim nazarımda onu maçın adamı yapmaya yetiyor.

Taraftarı olduğum takımın bana artık veremediği huzur ve arzuyu başka takımlardan alabilmek de bir futbolsever olarak beni ayrıca keyiflendirdi. Sizlerde keyifle izleyin, yeni haftaya daha dinamik başlayın.

Son Dönemin GS Sancısı: TRANSFER!!

2011-01-04T19:08:00.005+02:00

Rijkaard gittiği günden beri, blogda Galatasaray'a olan ilgim azalmıştı. Dayanamadığım bir yazı olmuştu ve yazmıştım, bu yazıda o tarz bir yazıdır. Öncelikle bu yazıyı okuyacak olan bunu bilsin isterim.

Nereden başlasam, hangi birşeyi anlatsam bilemiyorum. Son günlerde transferlerin yoğunlaşması ile Galatasaray'ın kötü gidişatını kotaracak ne gibi transferlerin yapılacağını merakla bekliyor(d)um. Malum, Beşiktaş Portekizli Batak masasını Almeida, Simao ve Fernandes'le 4'lemişken, Trabzonspor eksikliklerini gideriyorken, Fenerbahçe başkanı çıkıp takımının ne kadar iyi bir takım olduğundan konuşup, ardından Aykut'un istediklerini de alacağız manifestosunu çekerken Adnangillerin tutumu önemli(ydi). Ortalığı karıştıran bir TT Arena ve berbat ötesi bir takım grafiği varken, başkan gazetecilere, kulüp başkanlarına teknik geziler düzenleyip, rahmetli Canaydın'ın kemiklerini sızım sızım sızlatırken, bir yandan da bu stadı dolduracak isimlerin takıma katılacağının demeçlerini ağzından eksik etmezken gelecek isimlerin kimler olacağı, neye istinaden gelecekleri vs iyiden iyiye bekleme sürecini sancılı hale getiriyor(du).

Şimdi kamuoyunda dolaşan isimleri yazıyorum. 1-Necati Ateş, 2-Kolin Kazım, 3-Formica bu isimlerden en olabilitesi yüksek olanlar (ben bu cümleyi yazarken Kolin Kazım'la 3.5 senelik sözleşme imzalandı haberi tüm görsel medyada yer aldı, ne diyeyim ki bu saatten sonra!!!). Yahu bu Necati madem alınacaktı tekrar geri, neden gönderildi arkadaş? Koskoca Galatasaray kulübü, 100 küsür yıllık tarihli bir kulüp kurtuluşu yaka paça gönderdiği bir oyuncuda mı buluyor? Ya Kazım? Nereye gitmiş de başarılı olmuş, rüştünü ispat etmiş? Fransa'da mı? Türkiye'de mi? İngiltere'de mi? TT Arenayı Kazım'la mı dolduracak bu kulüp? Ne yapıyorsunuz siz Adnangiller ne? Çıkıp açıklayıverin şu amacınızı da bizlerde rahatlayalım.

"Taraftarız biz çekeriz cefa" tezahüratını bu kadar derinden hissettiğim bir anımı daha hatırlamıyorum. Peygamber sabrı denen sabrı çoktan aştık. Tüm sıçışların üzerinede bu Kazım haberi güzel bir tüy oldu. Emeğinize sağlık!!!

NOT: Yazıya başlarken böyle planlamamıştım yazıyı, tam ortasındaki Kazım haberi tüm herşeyi değiştirdi. O kadar sinirliyim ki anlatamam. Twitter'dan gelen tepkilerle yazımı sonlandırıyorum.

UzunPaslar Göksel Sert

Colin Kazım Galatasaray'da, bu mantaliteyle Galatasaray'ın kurtuluşu zor

ermanyasar erman yaşar

ahahahaha galatasaray colin kazım'ı da almış.. yemin ediyorum adnan polat &adnan sezgin ikilisinin icraatleri kitap olur, çok net..

taccizgisi Anıl Ok

Taraftarına fuck you diyen,gazetecilere fuck your pussy diyen bir adam Kazım.600 yıllık Mekteb-i Sultani takımına da bu yakışırdı.Bravo AP !

SerdarBilican Serdar Bilican

Galatasaray'ın yeni stadı olan TT Arena'nın, 15 Ocak'ta, eşi benzeri olmayan bir şekilde "İSTİFA" sesleri eşliğinde açılması bekleniyor.

BasitOyna Muhammet Gülhan

Biz Galatasaraylılıktan bahsediyoruz, Metin Oktay, Gündüz Kılıç anılarını paylaşıyoruz. Aynı gün Kazım geliyor Galatasaray'a. Durum budur.

szanoanculum ozan sülüm

içmeye gelen var mı lan? bu kadar acı çok fazla... hem belki kazım'a rastlar vazgeçiririz. (döverek)

szanoanculum ozan sülüm

olm jo'yu çok sevişiyor diye gitmedi mi?misi sakız çiğnediğinden gitmedi mi? keita disiplinsiz değil miydi? siz galatasaraylı değil misiniz?

timblnt Bulent Timurlenk

Galatasaray, resmi sitesinde Kazım'ın transferini iki genç Anıl ve Berk'in imza haberinde 3. sırada iki satır yer vermiş.

NoirPerle Black Pearl

Galatasaray'in basinda olanlarin GS'li olduklarindan supheleniyorum, onlar GS'nin taraftarlarini azaltalim iskence yoluyla cabasindalar

chaogrey Çağrı Erdoğan

#SayinAdnanPolat galatasaraylılığımdan sizin sayenizde ilk kez utandım.

son olarak da herkesin dilinde ki aynı kelam:

soyozan Ozan Kelleci

bu gunler de gececek #dayangalatasaray

Platinium

2010-12-26T00:58:00.006+02:00

Mini şortundan sarkan cılız bacaklarının görüntüsü aklımızda kalsaydı hep Platini'nin demeden edemiyorum. Ancak son yıllarda ki masa başı görevi "UEFA başkanlığı" nedeniyle kulağında mütercim tercuman kulaklığı ve resmi takım elbiseleriyle karşımıza çıkan Platini masa başı görevi için talip çıkmayınca "e peki madem devam edeyim" modunda devam edecek görevine.

Kolay değil tabi öyle çekip gitmek o masa başından. 17 sene kalmış Lennart Johansson abimiz orada. O 17 senelik hegemonyayı devir, 4 sene sonra ilk seçimlerde alaşağı edil! Hele ki edeceğin adam kulisciliğin kralıysa ne diyeyim işin bir hayli zor, ki kimsenin de gözü de yememiş bu işi. He birde Jacques Georges abimiz bir Fransız olarak 7 sene bu işi üstlenmiş, onu geçmeden de olmaz hani değil mi?

Kısacası, 2016'dan sonra, olası 2026'lara da el sallattıracak paşam 2011 yılının 22 Mart'ından itibaren. Vatana millete hayırlı olsun.

İlk Forma Reklamı...

2010-12-22T19:08:00.002+02:00

Barcelona'nın ilk defa göğüs reklamı alması gündemde kaç zamandır. Neyse ki açıklandı da rahatladık. Hatta blog da temsili bir forma da yayınladık.

Malum forma sponsorluğu artık Barcelona'nın bile karşı koyamadığı, günümüz endüstriyel futbolunun vazgeçilmez gelir kaynaklarından birisi. Peki, bu işi başımıza kim sardı? Dünya çapında bilmiyorum ama Football Marketing bloguna göre İngiltere'de bu işe ilk kalkışan kulüp Kettering Town imiş ve 1976 Ocak'ında yerel bir lastik firmasının reklamıyla sahaya çıkmış. Ee, endüstriyel futbolun mucitlerinden de bu beklenir zaten

Transfer politikası, Avrupa, Portekizliler...

2010-12-20T14:21:00.008+02:00

Şimdi, öncelikle, yazı yazmayı unutmamışım :)) Quaresma ve Guti ile başladı herşey, ardından bir basketbol devi, Iverson... Şimdilerde ise Shaq ismi geçiyor bir yerlerde... Diğer yandan yetenekli ve teknik olduğuna fazlasıyla inandığım Fernandes, sakatlık sıkıntısı yaşamazsa tabii, arkasından Simao ve Hugo Almeida mı?? Etti 4 tane Portekizli, 2 de Amerikalı basketbol efsanesi.. Bunlar Türkiyeye gelmeseler de heyecan rüzgarı bile yetiyor bazen...

Dün akşama bir göz atarsak, Antalya da sessiz sahada sessiz oynanan maçta 2 puan bırakmış olan bir Beşiktaş... Maçın son 5 dakikasında öyle bir saldırdı ki bu Beşiktaş, Antep savunmasının da zaafını es geçmemek gerek.. Ama bazen olur yaa, olmayınca olmaz, girmeyince girmez... Ama ne olurdu sanki şu 5 değil de 20 dakika bari olsa, o zaman illa ki girecektir... Beşiktaşlılık ruhunu bilenler anlar beni, ölesiye saldıran bir Kartal ın önünde durabilecek hiç bir güç yoktur.. Bana sorarsanız, buna şimdilerin modası Barcelona da dahil... Ama tabii, geriye kalan 85 dakikada topun onlarda kalacak olması biraz sıkıntı yaratır! Ben, Schuster in takıma yeni alıştığını ve derinlerde bi yerlerde sakin duran o 5 dakikalık ruhu yeniden hayata geçirmeye başlıyor olduğunu düşünüyorum... Sakatlıklardan dert yanmayacağım, çünkü bahsettiğim takım Beşiktaş, altından kalkmalıdır... Ligin ilk yarısı geride kalırken, lider Trabzonspor ile aradaki 14 puanlık fark gerçeği, can sıkmakta.. İkinci yarıda önemli rakiplerden Trabzonspor, Kayserispor, Fenerbahçe, Karabük gibi takımlarla içeride oynayacak olması da belki biraz avantaj sağlayacaktır.. Galatasarayı da unutmamak lazım tabi... Zaten baktığımızda Galatasaray da Beşiktaşın sadece 5 puan gerisinde, toparlanan bir Cimbom da en azından Beşiktaşı yakalamak isteyecektir... Bursa deplasmanına gidecek olan Beşiktaş, çok muhtemel olaylı bir maç oynayacak ve o maçı kazanacaktır diye düşünüyorum... Yani bu saydığım 6 maçtan 18 puan alabilecek bir Beşiktaş yaratılıyorsa eğer, ikinci yarı çok daha keyifli olacaktır.. Ama diğer maçlara da aynı özen gerekir... (Trabzonspora ve özellikle de Şenol Hocaya da laf arasında büyük bir alkış...)

Gelelim bir başka gerçeğe, ülkemizi Avrupada temsil eden tek takım olarak kaldı Beşiktaş... Önünde bir Dinamo Kiev ve muhtemelen ardından para babası Manchester City engelleri var. Bu maçların da hedeflendiğini düşünecek olursak, bu takıma Simao ve Hugo Almeida nın katkısını da eklediğimizde, ki bu oyuncular Avrupada oynadılar ve bu yıl eğer herhangi bir kural değişikliği olmadıysa Beşiktaş adına Düşler Sahnesinde forma giyemeyecekler. Böyle dememin sebebi, Beşiktaşın bu inadıdır. Belki de oynayabileceklerdir de ben bilmiyorumdur...Sağda Simao, solda Q7, ortada Guti, Fernandes, önlerinde Bobo ve Almeida, aa 6 yabancı olmuş bile... Uzun süre sakatlanan Holosko nun muhtemelen sözleşmesi dondurulacaktır!, Ferrari, Fink zaten yolculuğa hazır görünüyorlar, gibi tahminler... Şimdi, eğer ben doğru biliyorsam ve devre arası takviyeleri, Avrupada oynayamayacaklarsa - ki Fernandes de yanlış hatılamıyorsam Bursaspor a karşı 10-15 dakika oynamıştı Şampiyyonlar Liginde- demekki hedef Süper Lig olarak belirlenmiş diyebiliriz... Hem de ilk defa bu kadar emin adımlar atılırken Avrupa da... Heyecanını hissetmeye başlamışken bizler... Ama Avrupada alınabilecek belki de şu an itibaryle en iyi transferler de olabilir bunlar, diğer kısmı zor olabilir BJK adına...Bir de her nedense, kimse bu oyuncuların Avrupada oynayamayacağını söyleyemiyor, ben bu işten hakkaten hiç emin değilim... Kısmet..

Bir taraftan da Necip ve Ali Kuçik. Necip rüştünü ispat etti gibi zaten, tek handikapı da film repliği gibi "Sen hata yaparsan, herkes ölür". İncelersek Necipin yaptığı ölümcül hatalar hep golle sonuçlandı BJK kalesinde.. Ama Necip akıllı bir çocuk ve bunları da aşacaktır.. Ali Kuçik, beğendiğim bir oyuncu, hızlı değil diyenler olsa da bence hızlanması zaten yeterli, bir de doğru koşuları yapabilirse etkili olacaktır... Dün akşam da golünü kaydetti.. Bu arada sanırım Tabata da bu takımda kalmayacaktır artık...

Yönetim, pazarlama işini öğreniyor desek, yarın Schusteri yollayacak olan da onlar.. Umarım yanılırım, politikayı oturtup, Beşiktaş adına doğru işler yaparlar.. Beşiktaşın şampiyonluğu çok zora da girse, Avrupada inançla rakplerine kafa tutabileceğine ben inanıyorum.. Keşke M. Denizli gibi Schuster de bir kehanette bulunsa da yine, biz de rahat bir nefes alsak, ne zaman lider olacağımızı bilsek :))

24 yıl | Bir Old Trafford Efsanesi Yaratma

2010-12-18T14:31:00.026+02:00

Bir pazar günkü Chelsea maçına United'ın başında çıkan Sir Alex Ferguson'un efsanevi hikayesi bu maçla başladı - Ferguson, 24 yıllık Sir Matt Busby markasını 24 yıl 1 ay 14 günle geçti.

"Big Ron" lakaplı Ron Atkinson'un ardından 1986 yılında Aberdeen'den United'a katılan Ferguson, hızla efsane Busby'nin ayak izlerini takip edercesine kulübe genç yetenekleri kazandırmanın altını çizdi.

Ferguson'un kulüpteki ilk sıkıntıları öngörülemeyen başkan sorunları ile başlasa da daha önemlisi alınan kötü sonuçlardı. 1958'de kayıtlara "Münih Hava Felaketi" olarak geçen kazada sağ kalan birkaç kişiden biriydi karanlık yıllarının sıcaklığı korunurken Busby.

FA Kupası zaferleri her iki menajer içinde önemliydi: bu Ferguson'un United'daki ilk kupasıydı, onun ileriye atılım zaferi de denilebilir. 1990'da ki bu zafer, felaketten önceki Busby'nin son zaferi 1963 kupasından sonra gelen ilk zafer olarak kayda geçti.

Artık Old Trafford'un sıcak koltuğuna yerleşen Sir Ferguson, United'ın uzun süre beklediği lig şampiyonluğunun 1993'de gelmesinden önce 2-1'lik unutulmaz Barcelona maçıyla 1991'de Kupa Galipleri Kupasını kazandı.

Her iki menajerde cesur imzalarda başarı elde etti: Busby Denis 'the King' Law ile ilişkisinden zevk alırken, Ferguson Fransız Eric 'the King' Contona'nın yardımı ile tarihte ilk kez lig şampiyonluğu ve FA Kupası dublesinin tadına vardı.

Ferguson Busby'e nazaran oyuncularına daha agresif bir yaklaşım sergiler ama her iki menajer de oyuncularıyla özel konuşmalarında ki oyuncu yönetimi ile saygıyı hak etmesine rağmen bu yönetim sıkı bir disiplini yahut menajerin oyuncunun omzuna kolunu atarak sıcak bir konuşmasını içerebilir.

Law 1968 Finalini kaçırırken, Cantona'da 1999'da ayrılıyordu fakat hem Ferguson hemde Busby Avrupa'nın en büyük sahnesinde zafere ulaşırken bununla da kalmayıp süregelen başarılarda tekrar tekrar ne kadar büyük birer futbol dehaları olduklarını gösteriyorlardı.

Futbolun ötesinde, kazandıkları seri galibiyetler ve spor adına verdikleri hizmetler göz önünde bulundurularak Ferguson ve Busby, Kraliçe Elizabeth 2 tarafından şövalyelik unvanına layık görülerek Buckingham Sarayı'nda ödüllerini aldılar.

Busby, oyuncularıyla baba-oğul ilişkisi içinde olmaktan zevk alırdı, özellikle de George Best ile, Ferguson da buna benzer bir ilişki tarzını benimsemiş, Ronaldo gibi yıldız oyuncularıyla baba gibi bir ilişki kurmuştur.

Busby 1971 yılında emekli olmuş ve 1994 yılında 84 yaşında iken vefat etti. Ol Trafford stadının dışında ki heykeli ile İskoç teknik adamın anısı yaşatmak için dikilmiştir.

68 yaşında ve çeyrek asırdır Old Trafford'da olmasına rağmen, Ferguson işine olan şevki ve tutkusunu kaybetmesi adına hiç bir emare göstermiyor.

Ferguson son şampiyonluğunu 2008-2009 sezonunda alarak United'ın Liverpool'la eşdeğer olduğu 18. şampiyonluğunu kazandırmış oldu. Verdiği demeçlerde de "Emeklilik gençler içindir, bense kendimi emeklilik için çok yaşlı hissediyorum" diyerek United'ı bırakma konusunda gayet açık olabiliyor.

KAYNAK

Barcelona'nın Yeni Forması

2010-12-17T18:51:00.001+02:00

El Mundo'ya göre Barcelona'nın göğüs reklamlı ilk forması böyle olacakmış. Önde Katar Foundation,arkada Unicef.

Adnan Polat'tan Masallar

2010-12-01T14:53:00.004+02:00

Canlı yayında ne olursa olsun Rijkaard'la çalışacağız deyip, çok geçmeden onu kapıya koyan birisinin sözlerinden ne bekleyebiliriz ki..21.30 da RTÜK uyarısıyla birlikte çıkıp konuşsa, çocuklar uyur belki.

Şöyle demiş:
"Adnan Sezgin transferi kendisi yapmaz. O gider pazarlıkları yapar ve en son noktada bize getirir biz de hocaya bir kez daha sorar ve transferi gerçekleştiririz. Adnan Sezgin'i basın sevmez çünkü Adnan'ın ağzından laf alamazlar."

hemen arkasından gelen paragraf da şöyle:

"Artık her şube profesyonellerin elinde. Futbolda da tüm yetkiyi Sezgin ve Hagi'ye verdik. Transferde tek sorumlu Hagi. Eğer başarı gelmezse ne Hagi kalır, ne de Sezgin"

Başarısızlık baremi neyse artık!!

Başka bir cümle de şu şekilde:

"Rijkaard'in anlayisi TR'deki futbola uymadi. TR'de futbol oynanmiyor. Savas ediliyor. Surekli sertlik var."

E sen onca senedir bu işlerin içindesin de Rijkaard'ın tarzıyla, TR deki futbolun uyuşmadığını çözemedin mi? Bunu ancak birkaç hafta önce mi anladın?

Zaten tam da bu yüzden istifanızı istiyoruz. Bu vizyonla yapacaklarınızdan bir hayır gelmeyeceği için.

Haber Kuşağı

2010-11-29T02:31:00.003+02:00

Bu bölümde siz değerli okurlarımıza naçizane kendimizden bir kaç haber sunalım istedik. Şimdi karşınızda SAMN'den kısa kısa Haber Kuşağı:

Efendim ilk olarak malum, haftalar evvelinden ısınma turlarına başlamıştık El Clasico için. Yumurta geldi kapıya dayandı. 19 saat sonra, dünyanın en büyük derbisi El Clasico karşımızda olacak. İstanbul'da ki El Clasico partisinden "El Clasico'ya Ne Kaldı" yazısında bahsetmiştik. İzmir'de de buna benzer bir El Clasico organizasyonu ihtiyacı karşısında bloggerlar, tweetcanlar ve İzmir'li futbolseverlerle maçı hep beraber izleme kararı aldık. Katılmak isteyenlere scarfaroundmyneck@gmail.com üzerinden bilgi verebiliriz.

İkinci olarakda yazarımız 9.15, 1 Aralık 2010 Çarşamba günü, Begüm Kıratlılar sunumu ile ekranlarımızda beliren Blog Spor programına konuk blogger yorumcusu olarak katılacak. Program 16:15'de Sky Türk ekranlarında olacak. Sky Türk spor müdürü Şaban Petek'in de katılımı ile futbolun gündem olaylarını yorumlayacaklar. Müsait olanları bekleriz :)

Şimdilik haber kuşağımız sona eriyor. Yeni gelişmelerle karşınızda olacağımız bir sonraki haber kuşaklarında görüşmek üzere.

Dayanamıyorum!!

2010-11-28T22:57:00.003+02:00

Rijkaard'ın gitmesi ile beraber blogda Galatasaray yazmamaya karar vermiştim. Kendimce tepkimi böyle koymak istedim ve şu güne kadar tepkime sadık kalmaya çalıştım. Zaten olmayan Lig TV'm sayesinde her maçta para verip izlemek yerine, maç sonraları geniş özetleri izledim. Twitter'dan takım hakkında çok fazla tweet atmadım vs. Ama bugünkü maçı kazanmak için o kadar çok neden vardı ki!

Herşeyin öncesinde 2010 yılında hiç derbi kazanamamış bir takım var ortada. "Ne derbisi yahu, maç kazanamıyorlar" diyenleri duyar gibiyim ama dayanak noktam başka. Hagi'nin ilk maçıyla da gördük ki derbi havası bir başka hava. O havayı solumak, içerdeki oksijen yakımında farklı ürünler ortaya çıkarıyor ve beden ve ruh buna paralel olarak farklılaşıyor. ASY'de ki son derbi, 2010'un son derbisi, takım berbat durumda, yönetim gövde gösterisi yapmakla meşgul, takımda ki oyuncular hakkında gün geçmeden yeni bir iddia ortaya atılıyor; oyuncularda sahada bu iddiaları desteklercesine oynuyor, Misimoviç kadro dışı kalıyor vs vs. Daha ne sayayım bilemiyorum. Bir spor kulübünde olabilecek her türlü sorun var Galatasaray Spor Kulübünde. Dönüm noktası olabilecek, hani Misimoviç'lerin, Insua'ların, Hagi'lerin (teknik direktör olarak), azıcık geride Jo'lar, Dos Santos'lar günü kurtarmak adına gelmişken, taraftarın ağzına bal çalacak olan bu derbi nasıl kazanılamaz, geçtim kazanamamayı sahadaki bu görüntü kimin eseri?

Ali Turan, Ali Turan, Ali Turan!!! Sen nasıl bir adamsın allahın aşkına? Dakika daha 8, Holosko senin kanadından topu, serseri kurşun misali sürüyor. Bir kere nasıl bir fizik gücün var senin, tüm gücünle koştuğun belli ama halen 1,1.5 adım arkasındasın rakibinin. Hadi diyelim ki çalıştırmadı seni ne Rijkaard, ne Hagi, ne Tugay ne de Neeskens. Futbol görüşün ne kadar dar ki senin, serseri mayın koşan adama, arkanda Neill desteği olmasına rağmen ceza sahasına adım attığı anda kayıyorsun. Ah ki ne ah. Benim Galatasaray'ım kimlere kalmış, ne çaresizmiş.. İçim yanıyor içim.

Açık söylüyorum bu takıma Cana gibi adam lazım. O kadar basit, temiz oynadı ki bugünkü maçta, derbi nedir bilmeyen Türk oyunculara ders verdi adeta sahada. Hagi'nin takıma gelişiyle, Marsilya'da ve Sunderland'da efsane olmuş Cana karakterini daha fazla görmeye başladık. Günümüzde, takımda benzerine zor raslanılan bir futbol emekçisi Cana, ayakta alkışlıyorum seni. Neden? Maçın adamı mı oldu? Hat-trick filan mı yaptı? Koca bir Hayır!! O sade ve sadece yüreğiyle oynadı bu gece. Galatsaray adına günün adamı, Cana!

Son söz Hagi'ye. Her maç değişikliklerden bahsediyor, umut tacirliği yapıyor. Ertesi hafta geldiğinde ise farklı olan tek şey hiç birşey. Değişim Misi'nin kadro dışı kalması mı? Yarın Insua'da mı böyle olacak? Peki ya bugün orta sahada şahaneler(!) yaratan Ayhan Akman'ı ne yapacağız? Ya Barış Özbek, Mustafa Sarp? Değişim maddeleri arasındalar mı acaba?

2 senedir Galatasaray'da ki tek değişim(devrim), Rijkaard'dır. Hem gelişi hemde gidişiyle. "Kıvırcığım, 2010 yılının sonuna, sıfır derbi galibiyetiyle, lider Trabzon'dan 16 puan geride, 4 haftalık kaybetme serisiyle geliyoruz. P.S Seni çok Özledik"

GEORGE BEST!!

2010-11-25T13:56:00.004+02:00

22 Mayıs 1946 - 25 Kasım 2005

59 yıla sığan bir yaşam...

Dolu dolu, futbol dolu, hayat dolu...

Bugün Maradona good, Pele better, GEORGE BEST'in 5. ölüm yıldönümü. Rest in peace the James Dean of football.

"I spent a lot of money on booze, birds and fast cars. The rest I just squandered."

"I've stopped drinking but only while I'm asleep."

"I used to go missing a lot... Miss Canada, Miss United Kingdom, Miss World."

"In 1969 I gave up women and alcohol - it was the worst 20 minutes of my life."

"I was in for 10 hours and had 40 pints - beating my previous recordby 20 minutes."

Oldies But Goldies? // 60's

2010-11-24T23:37:00.005+02:00

Konyaspor maçından sonra Beşiktaş teknik direktörü Bernd Schuster'in yaptığı "Türkiye'de 1960'ların futbolu oynanıyor" açıklaması, şuanda gündemde yer edinilen bir konu değil ama bu geceki Valencia-Bursaspor maçından sonra bazı gerçekleride görmezden gelemeyiz. Kastım, evet 60'ların futbolunu oynuyoruz değil, ama 2010'ların futbolunu ne kadar oynuyoruz ki??

Şimdi zihnimde ŞL kuralarının çekildiği döneme gidiyorum. Kuradan United, Valencia ve Rangers çıktıktan sonra yapılan yorumlar, United ve Valencia'nın üst tura çıkacağı ve Bursa-Rangers arasında Avrupa Ligi mücadelesi olacağı yönündeydi. İyimser bir bakış açısı olabilir bu elbet ama babadan kalma "top yuvarlak saha düz" mantığı ve bu iyimserlik biraraya geldiğinde kendimizi bu mücadeleye inandırdık ki ilk Valencia maçıyla dahi bu inancımız kaybolmadı. Dışarda Rangers mağlubiyetinden sonra dahi körlemesine koruduğumuz bu inanç aslında ufkumuzu daraltıyormuşda farkında bile değilmişiz.

Türkiye Ligi'nde ki mücadele (tekmeler"!") ülkemize gelen antrenöründen, topçusuna kadar hepsinin diline ilk maçlardan yapışır, bizde buna hep kızarız. "Bizde böyle kardeşim!!" tavrımızla eleştiririz onları. Ancak tüm bu serzenişleri ve Schuster'in açıklamasını destekleyen şöyle bir istatistiki veriyi de göz önünde bulundurmalıyız. La Liga son hafta mücadelelerinden Almeria - Barcelona maçında Messi'ye yapılan faul sayısı 0 (yazıyla "sıfır"), Real Madrid - Athletic Bilbao maçında C. Ronaldo'ya yapılan faul sayısı ise 2 (yazıyla "iki"). Meali, takımların yıldız oyuncuları üzerinde rakibin kurduğu baskılı oyun sonucu, kendisini oyundan koparmak için faul (tekme"!") taktiği değil, futbol oyun kuralları içinde oluşturulan taktiklere başvuruluyor. Ne kadar başarılı olduğu tartışılır ancak, ligin genelinde geçerli olan bu görüş "neden bize gelince serzenişte bulunuyorlar" ın kanıtı gibi adeta.

Türkiye'de oynanan futbol 60'lardan kalma değil evet, ancak STSL şampiyonu Bursaspor'un ŞL'de 5. maçında 5-0'dan sonra ilk golünü buluşu, Valencia'dan 10 gol yemesi, 2001-2002 de Fenerbahçe'den sonra 2010-2011 sezonunda Bursaspor'un da 5. maç itibari ile ŞL'de 0 (yazıyla "sıfır") çekmesi de gösteriyor ki 2010'ların oyununu oynamıyoruz.

Anadolu Devrimi, Uefa Kupası ve Tesadüfler

2010-11-23T09:15:00.001+02:00

Bursaspor’un şampiyonluğu, geçen hafta Kayserispor’un maç fazlasıyla lider olması ve
gerçek(?) lideri Bursaspor-Trabzon maçının belirleyecek olması, üç büyüklerin şu günlerde
puan tablosunda aldığı yer gibi unsurları gözönüne alınca futbolseverlerin aklına takılan soru
doğal olarak Futbolumuzda bir devrim mi oldu? oluyor.

Tabi bunun arkasından, bakalım bu durum kalıcı olacak mı gibi bir soru geliyor. Devrim oldu
demek için kalıcı olmak şart ne de olsa. Benim takıldığım nokta ise kalıcı olmaktan kasıt ne?
Her sene bir Anadolu Takımının şampiyon olması mı?

Belki de devrim çoktan oldu da bu onun sonucu. Bursaspor’un şampiyonluğu devrimi
perçinleyen olgu belki de. 2000 li yılların ortalarında 3 büyükler ligde hep ilk 3 sırayı alsa
da, son iki sezonda Sivasspor’un önce diğerleriyle aynı puanda olup da 3 lü averaj nedeniyle
4., ertesi sezon 2. olması ve arkasından gelen Bursaspor şampiyonluğu. Belki de devrim
havuzdan ligdeki sıralamaya göre pay almaktı. Kimbilir..Yoksa ben Fenerbahçe kendi
evinde berabere kaldığı için gelen şampiyonluğun bir devrim olduğuna inanmıyorum. Ama
bu durumun Anadolu Takımlarında oynayan oyuncuların “bizi şampiyon yapmazlar abi!”
düşüncesini kırdığını da kabul etmek lazım.

Zamanında Aziz Yıldırım’ın Galatasaray’ın UEFA kupasını almasını tesadüf olarak
nitelemekle aynı durum aslında bu. Bir yerden baktığımızda 4 sene üstüste aynı Hoca’yla
çalışıp, kaliteli yabancı transferler yapmak ve iskeleti koruyup, takviyelerle takımı
güçlendirmek bir tesadüfün ötesinde gözüküyor. Tabi insan ya şampiyon olunamasaydı Fatih
Terim 4 sene görevde kalır mıydı diye sormaktan kendini alamıyor. Varsayımlar üzerine
konuşmayalım. Uefa başarısından sonra Şampiyonlar Ligi’nde çeyrek final oynamak da
gelişimin –ya da devrimin- sağlamlığının kanıtı olabilir. Ama madalyonun öbür yüzüne
bakıldığında, o günlerin sonlandığını ve Galatasaray’ın bir “karşı-devrim”e uğradığını
söylemek de gerekiyor sanırım. Ancak o gün doğru işler yapanların, doğru isimleri biraraya
getirip takımdan yüksek verim alanların yaptıklarnı tesadüf olarak nitelemeyi de asla doğru
bulmuyorum.

Bugüne geldiğimizde de durum aynı. Şimdi Bursaspor ya da bir başka Anadolu Takımı
şampiyon olamazsa bu devrim değildir mi diyeceğiz? Devrimi, 10 küsur senedir kulüp
başkanlığı yapanların, 4 senedir sportif direktörüm diye dolananların Sportif Başarı anlamında
bir plan, program, strateji oluşturamamasını bir yana bırakıp bundan sonra Anadolu
Takımlarının şampiyon olup olmamasına mı bağlayacağız ?

Yani bence asıl soru, Bursaspor’un şampiyonluğunun devrim olup olmadığından ziyade
Futbolumuzu karşı-devrim’den koruyabilecek miyiz yoksa koruyamayacak mıyız olmalı..

El Classico'ya ne kaldı?

2010-11-22T23:15:00.003+02:00

Futbol denince akla gelen 2 dev kulüp 29 Kasım'da Camp Nou'da karşı karşıya geliyor.

Barcelona ve Real Madrid arasındaki bu dev mücadeleyi izlerken daha eğlenceli ve neşeli bir ortam arıyorsanız,
Taxim Live sizin için güzel bir alternatif olabilir. Hazırladığımız El Clasico Party tüm Barcelona ve Real Madrid hayranlarını sevindirecek.

29 Kasım günü canlı maç, El Clasico heyecanını, Beyoğlu Mis Sokak'ta Taxim Live'de yaşayabilirsiniz. Formanızı giyin ve tüm arkadaşlarınızla birlikte 29 Kasım'da bu heyecana Taxim Live'da tanıklık edin.

Biletler biletix'te.

Sağdaki anketi doldurmayı da unutmayın.

Türkiye'de Futbol - Bu Maçı Alıcaz!

2010-11-21T14:55:00.003+02:00

Bir süre önce Sahaf Festivaline gidip de futbol kitapları aldığımı yazmıştım. Aslında futbolla ilgili kitap meselesi eskiye dayanıyor. Bir gün arkadaşlarla boş boş gezerken Beyoğlu Çukurcuma daki Mesele Kitapçısının tezgahında Futebol’u görmemle, hayatımdan eksilttiğim birinin boşluğunu doldurmaya çalışmam aynı zamana denk gelir. İşte o kitaptır ki, adını çok önceden aldığım blogun ilk postlarını yazmama neden olan. Sonrası zaten malum.

Türkiye’de yazılmış ilk futbol kitabı "Türkiye’de futbol- Bu maçı alıcaz!" ile tanışmam ise bambaşka bir hikaye. Bir dürümcüde yan masadaki kişinin elinde görüp bu ne yahu diye meraklanmam, yeni basımı olmadığını öğrenip kederlenmem ve internetteki açık arttırma sitesinde bulup sahip olmam çok kısa bir zaman aldı. Şimdi bu kitaptan bahsedeceğim bahsetmeye de nereden, nasıl bulup okuyacağınız kısmı beni ilgilendirmiyor.

Herneyse, gelelim kitaba. Tek kelimeyle “Harika!”. 90 da yazılmış ve 80’lerin Türk Futbol camiasını inceliyor. Tabi sadece 80’lerle kalmıyor, Türk futbolunun nasıl ve hangi koşullarda o günlere geldiğini anlatıyor. İlk tezahüratlar, eski stadlar, efsane futbolcular vs.

Kitap; Futbolcu, Hoca, Hakem, Tribünler, Spor Basını, Devlet ve Kulüp ilişkileri ve Bugün (90’lar) şeklinde bölümlere ayrılmış. Görüldüğü üzere futbolun tüm unsurları var.

Benim gibi 80’lerde doğmuş ve o gülerin futbolunu hayal mayal hatırlayanlara şaşırtıcı biçimde yabancı gelmeyen bir kitap. Bunun nedeni tahmin edebileceğiniz gibi hiç bir şeyin değişmemiş olması. Tarih verilmese bugünün futbolunu okuduğunuza emin olabilirsiniz!

Futbolcunun insan olduğunu ve psikolojisinden bahsederken, spor hekimliğinin tarihi, o zamanlardaki yabancı Hoca tartışmaları (bkz. Rijkaard, Schuster futbolu bilmiyor!), Hakemin kendini kimseye beğendirememesi ve her zaman günah keçisi olmasına kadar her şey aynı. Spor Basınındaki kalitesizlik ve Yönetim basiretsizliği de cabası.

Peki ya taraftar? O da aynı. Takımı maç kaybedince dalga geçilmemek için işe gitmeyen kişiler o zamanlar da varmış. Takım transfer yapınca “Hadi gene iyisiniz, bilmem kimi almışsınız” yorumuna kulübün basın sözcüsü edasıyla “ geçen sene çok maç oynamamış ama bakalım” diye cevap veren bizlerden bahsediyor aslında.

Hangi takımda hangi siyasi parti üyeleri olduğundan, milletvkili olmanın takımı şampiyon yapma sözü vermekten geçtiği günler.

Garip bir tebessümle okuyup da kendinizi –futbolla ilgileniyorsanız- bulabileceğiniz bir kitap. Sonuç bölümü ise Can Kozanoğlu’nun müthiş ileri görüşlülüğünü gözler önüne seriyor. Futbolun geleceğinin şirketleşmede olduğu söylentilerine, bu zihniyet olduktan sonra şirketleşseniz ne olur ki mealinde sözler ediyor. Sonra bugün Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş A.Ş lerine ve içinde bulundukları duruma bakıyorum ve Can Kozanoğlu’na açtığı ufuktan ötürü teşekkür ediyorum.

Günümüzde dahi başarısızlığı yabancı Teknik Direktöre, kadroya, hakeme bağlayanların okuyup da sorunun ‘işleyiş’te olduğunu, ve işleyişin geçmişten beri hep bu şekilde aksak süregeldiğini gösteren ve harcadığınız zamanı kat be kat size geri veren bir kitap.

Nereden nereyee - 1

2010-11-21T02:51:00.002+02:00

Evet, farkındayım.. Burada herhangi birşey paylaşmayalı, laf etmeyeli çook uzun zaman oldu... Elden gelmedi, can istemedi, parmaklar gitmedi, vs... Bu yazacaklarımı çok daha önce yazmış olmam gerekirdi hatta... Futbol bir yana, spor bir yana, bayram bir yana.. Bayramdan önce, geçtiğimiz günlerde İstanbuldaydım.. Marat ile birşeyler paylaşırken, ki buna yeri geldi bir yatak da dahil oldu, gün geldi sevgili Aslı ile tanıştım.. İçilen rakılar, biralar, paylaşılan şarkı, türküler bir yana, o kocaman bir insandı... Fiziksel olarak -en azından bizlerin yanında- pek böyle görünmese de, o kocaman insana buradan sevgilerimi iletmek istedim... Çok güzel tatlar bıraktık hep birlikte, Marat ve Karaköy ayrı bir mesele... Haaa, bize bir kaç kez eşlik etmiş olan Rüyacı yı da bir kenara atamam tabi ki.. O evi, terası ve mangalı :)) Herkese teşekkürler ve İzmirden selamlar... Bu gecelik damarlarımdaki alkole dayanarak af diliyorum hepsinden.. Daha çok anlatacağım var..

To be Continued!!

İroni

2010-11-20T03:11:00.003+02:00

Çok geriye değil, sezon öncesi transfer dönemine gidiyorum zihnimde. Galatasaray kaptanı Arda Turan'ın takımda kalıp kalmayacağı dedikoduları kol gezerken Türk piyasasında, Arda'nın gönlünde yatan aslanın Liverpool olduğu, gönül verdiği takım ile aynı rengin hakim oluşu ile de Arda'nın transfere göz kırptığı haberleri yayılıyordu. Fakat ne Liverpool nede şaibeli(!) Athletico Madrid ile transfer gerçekleşmedi ve Arda kulübünde hizmete devam etti.

Derken lig başladı, Rijkaard'la bir iyi bir kötü gidişat içerisinde tüm namlular Galatasaray'a doğrultulmuşken, Özcan Deniz'in popülariteyi yakaladığı yağız delikanlı halleriyle ekranlarda çığırdığı "Gidişim suskun oldu ama dönüşüm muhteşem olacak" sözünü vermişcesine ülkemize dönen Hiddink ile Euro 2012 elemeleri başladı. 3'te 3 parolasının Almanya ayağından önce, ligdeki performansını hiçe sayarak özel hayatıyla gündem Top 5'de bir numaraya ulaştırılan Arda sakatlanıyor, önce Almanya maçını ardından ligde uzun bir maratonu Pubis'e teslim edip, özel hayatıyla gündeme gelmekte üst sınırları buluyordu. Ligde zaten sendelemeye münasip olan takımı ise, O'nun yokluğunda tepetakla dibe batıyordu. İşte tam o sıralarda, gündemde bu sakatlık ve Galatasaray'ın sakatlıktan doğan zararı vardı.

Arda Galatasaray'ın çocuğu olarak doğmasada, doğduğun yer değil doyduğun yer düşüncesinin maneviyatla gösterilebilecek en güzel örneğiyle Galatasaray'ın çocuğu olmuştur. Tıpkı günler sonra benzer bir kaderle, benzer bir olaya maruz kalan Gerrard gibi. Gerrard reyiz, Merseyside'in 13.629 nufüslü şirin Whiston kasabasında gözlerini dünyaya açtıktan sonra, dünya görüşünü ve dünya gözünüde Liverpool'da açmış ve efsane olmuştur. Kim derdi ki, kendi kulüplerinde bu denli önemli olan iki adam, kaderin cilvesi ile bir arada olamasa da aynı cilve ile kader birliği yapacaktı. İngiltere'nin özel Fransa maçında sakatlanan Gerrard 6 hafta sahalardan uzak kalacağını öğrendiğim anda, aklımda beliren görüntü buydu işte.

Ardından bugün, ne kadar üzerine vazife bilemem ama, ülke olarak Tuncay'ı 3-5 dk. oynatıp çıkardığı için pekde hoşlanmadığımız Stoke City menajeri Tony Pulis bir açıklama yapmış. Milli maçlarda sakatlanan oyuncuların, sakatlık dönemlerinde ki ücretlerinin federasyon tarafından karşılanması gerektiğini söylemiş. Aslında dediğim gibi pek hoşlanmasak da kendisinden, bozuk saat misali doğru bir noktaya eğildiğini söyleyebiliriz. Ülke olarak, milli meseleler bizim için mahremdir. Bu yüzden Arda olayında böyle bir teklifle, cengaver bir teknik adamımız çıkmadı. Tabi bu çıkışın etikliğide tartışılabilir ancak en azından "Bugün sana, yarın bana" mantığı yürütmek olayı gereksiz saçmalıktan bir nebze kurtarabilir. Tüm bu mahremimiz içinde çıkıpta bu teklifin yapılması dahi ayrı bir olayken, bu teklifin uygulanması sanırım işin en zor kısmı. Zaten bu mahremiyet Almanya maçında fazlasıyla dile getirildi. Bu açıdan endüstriyel futbol denilen, son örneğini Blackburn ile dünyaya tanıtan İngiltere'de bu düşünce uygulanabilirliği ne kadar fazla gibi düşünsek de ülkemiz için bir o kadarda zor.

Hep kaderden bahsettik, kader bu ya Arda sene başında Liverpool'a gitseydi, aynı şekilde sakatlansaydı, ardından bu Gerrard olayı süregelseydi, İngiltere'de kopabilecek fırtınaları bir hayal edin. Hodgson Reyiz'in sıkıntılı Liverpool'u, Reyizin gelişiyle 89-90 sezonunda Daglish reyizle alınan son şampiyonluğu tekrarlama parolası ile lige başlamış olsa da, işler yolunda gitmedi ve Liverpool aynı Galatasaray gibi tarihinin en kötü sezonlarından birini geçiriyor. Evet aynı Galatasaray gibi. Ne ironi değil mi? Gerrard&Arda, Liverpool&Galatasaray, Rijkaard&Hodgson...

Birsen Tezer,Sensiz Olmaz,Futbol ve Hayat üzerine kısa kısa

2010-11-20T02:12:00.005+02:00

Değişik bir gündü bugün...aslında belki de değildi..ama kısmet bugüneymiş..yekten takıldığım onca günden bugünü yazasım geldi..sabah kalkıp da eşlik edecek kimseyi bulamayınca gidip iki satır kitap okudum boğaza karşı..çokça da düşündüm..aslında aklıma bir sürü şey geldi ama işte söz uçar hesabı hepsi de gitti..

Birsen Tezer konseri arkası bir şeyler yazmak istedim..Kahvaltım bile anlamsızdı.. Ortaçgil’e ait olsa da sözler Birsen Tezer de başka söylüyor doğrusu..Gerçi kendi hislerimi başkalarının sözleriyle ifade etmek çok kötü hissettiriyor kendimi ama..yazanlar da boşuna sevgi saygı görmüyor..

Eski bir dosttan kalan alışkanlık..yazı yazmak rahatlatıyor beni..harfler..kelimeler..ve sonra cümleler..aslında futbol taraftarı olmakla bağdaşan bir şey..hani maçlara deşarj olmaya gidiyoruz ya..ben de yazarak deşarj oluyorum işte..ama ben de küfür pek yok tribündekilerin aksine..hoş I. Hagi döneminde, Bursa ile, Galatasaray’ın cezası nedeniyle İzmit İsmetpaşa Stadında oynanan kupa maçında Ümit Karan ve Saidou lehine yapılan tezahüratların ardından
bilmem kaç bin kişiyle s.ktir ol git Petre diye bağırmışlığım vardır..neyse ki diğer oyuncuların yapmayın,etmeyin mealindeki hareketleri kendime getirdi beni de empati yaptım. Petre’nin yerine koydum kendimi de ne kadar kötü bir durum..binlerce insan tarafında sktr çekilmek, istenmemek..atılır mıyız oyundan benzemezsek onlara...

Daha anlatacağım çok şey vardı aslında ama bu saatte aklımda kalan bu kadar.

BBC African Footballer of the Year

2010-11-15T22:27:00.005+02:00

1992 yılından bu yana yapılan ve artık gelenekselleşmiş hale gelen BBC Yılın Afrikalı Futbolcusu ödülü için 5 aday açıklandı bugün.

Gana'dan Asamoah Gyan ve Andre 'Dede' Ayew

Kamerun'dan Samuel Eto'o

Fil Dişi Sahilleri'nden Didier Drogba ve Yaya Toure bu listede yer alma hakkına sahip olmuş isimler.

Bu ödülü son yıllarda;

2000 - Patrick Mboma (Parma & Kamerun)

2001 - Sammy Kuffour (Bayern Münih & Gana)

2002 - El Hadji Diouf (Liverpool & Gana)

2003 - Jay Jay Okocha (Bolton & Nijerya)

2004 - Jay Jay Okocha (Bolton & Nijerya)

2005 - Mohamed Barakat (Al Ahly & Mısır)

2006 - Michael Essien (Chelsea & Gana)

2007 - Emmanuel Adebayor (Arsenal & Togo)

2008 - Mohamed Aboutrika (Al Ahly & Mısır)

2009 - Didier Drogba (Chelsea & Fil Dişi Sahilleri) kazanmıştır.

Bu senenin oylamasına buradan katılabilirsiniz. Sonuçlar 15 Aralık'da açıklanacaktır. Yani oylama 1 ay sürecek bu nedenle elinizi çabuk tutmanızı tavsiye ederim.

EDIT: 2010 BBC African Footballer of the Year kazananı Kamerun'dan Samuel Eto'o oldu.

Galatasaray Türküsü

2010-11-15T00:12:00.004+02:00

Beni Sami Yen'de arama anne
Gişede adımı sorma
Sahaya ruhsuzlar düşmüş
Üzülme anne
Ağlama

Kaç zamandır yüzüm asık
Gözlerim umut bekledim
Uzarken ellerim
Kulağım radyoda
Gol atmayı özledim anne
Galip gelmek isterken delice

....

eric gerets'i düşün anne
bülent korkmaz'ı
skibbe'yi
frank rijkaard'ı düşün anne
hala kanaması nedendir alnının
utangaçlığı bile vuramadan yüzüne galibiyetin
onsekizinde deplasmana yürüyen
taraftarları düşün anne
düşün ki yüreğin sallansın
düşün ki o an
güneşli güzel günlere inanan
mutlu bir GALATASARAYLI havalansın...

Akıl Yaşta Değil Baştadır

2010-11-11T01:50:00.002+02:00

Beşiktaş'ın lig başlamadan evvel Avrupa Ligi elemeleri ve ardından ligin başında fırtına gibi estikten sonra son günlerdeki düşüşünden sonra Başkan Yıldırım Demirören tarafından dile getirilen sakatlıklar konusu, sadece Beşiktaş'ın başındaki müsibet değil aslında. 11. Haftaya girilirken ligde 15 takımda toplamda 61 sakat oyuncu bulunuyordu. Bucaspor bu listede 10 sakatla ipi göğüslerken, Beşiktaş ve Galatasaray 8'er sakatla ikinci, Fenerbahçe ise 6 sakatla üçüncü sırada yer alıyordu. Tüm bunlara karşın, futbol klişelerinden genç takım yaratma olgusu karşısında sakat listesinin başındaki Bucaspor 26.3, ikincilerden Beşiktaş 28.2 Galatasaray 25.4, üçüncü Fenerbahçe ise 25.7 yaş ortalamasına sahip bir kadro yapısı oluşturmuş durumda.

STSL'imizde ki bu istatistiklere karşı, örnek alınabilecek en uygun takım sanırım AC Milan'dır. AC Milan 2010/2011 sezonuna 29.2 yaş ortalaması olan bir kadro ile başlamış ve bugünkü 3-1 Palermo galibiyeti ile 11 maçta 7 galibiyetle 23 puan toplayarak ligin zirvesinde yer almakta.

Kadrodaki oyuncular ve yaşları:
1-Marco Amelia(Genoa'dan kiralık) - 28
2- Flavio Roma - 36
3- Christian Abbiati - 33
4- Oguchi Onyewu - 28
5- Nesta - 34
6- Sokratis Papastathopoulos - 22
7- Massimo Oddo - 34
8- Gianluca Zambrotta - 33
9- Bruno Montelongo(River Plate'den kiralık) - 23
10- Daniele Bonera - 29
11- Thiago Silva - 26
12- Mario Yepes - 34
13- Luca Antonini - 28
14-Gennaro Ivan Gattuso - 32
15- Clearence Seedorf - 34
16- Rodney Strasser - 20
17- Mathieu Flamini - 26
18- Ignazio Abate - 24
19- Andrea Pirlo - 31
20- Massimo Ambrosini - 33
21- Kevin Prince Boateng - 23
22- Pato - 21
23- Filippo Inzaghi - 37
24- Zlatan İbrahimovic - 29
25- Robinho - 26
26- Ronaldinho - 30
27- Nmandi Oduamadi - 20

Ligdeki son maçlarında 24.45 yaş ortalamalı Palermo'ya karşı 31.27 yaş ortalamalı bir 11'le sahaya çıkıp ve ilk yarı sonunda 1-0'lık üstünlükle sahadan ayrıldılar. Maç sonunda tabela ise lehlerine 3-1'lik galibiyeti gösteriyordu.

Kadrodaki en yaşlı oyuncu 37 yaşıyla Filippo Inzaghi olurken, bu oyuncunun bu sezon ligde ve ŞL'deki oynadığı 7 maçta 4 gol atması 37 yaşındaki bir oyuncunun performansı için beklenmedik bir yükseliş aslında. Bunun arkasında yatan nedense AC Milan'ın sağlık ekibi ve onların ünlü performan artırıcı çözümleri.

AC Milan'ın sağlık ekibi Dünya'da eşine zor raslanır bir ekip ve yaptıkları ile tüm Dünya futbol kamuoyundan her daim takdir görüyorlar. Yaşı ilerleyen futbolcular için saha içinde performanlarını yukarıya çekecek kendilerine özgü taktikleri olduğu söylentiler arasında ancak bunu komuoyuyla paylaşmıyorlar. Performans artırıcı çözümler sonucunda performans testleri uyguladıkları oyuncuların performanslarında beklenen gelişme olmuyorsa, yeniden çözüm önerileri buluyorlar. Ta ki kendilerine düşen görevi tamamlayana kadar. Tabi iş sadece bu taktiklerle olmuyor. Taktikleri uygulayan oyuncunun istekliliğine ve uygulama kabiliyetiylede bu başarı perçinleniyor.

STSL'de 11. hafta itibari ile ilk 3 takımın yaş ortalamaları, Trabzonspor - 25.0, Bursaspor - 26.0, Kayserispor - 24.8 (en genç ikinci takım) iken Seria A gibi dünyada kendini kabul ettirmiş bir ligde 29.2 yaş ortalamasına sahip AC Milan'ın 11. hafta itibari ile lider konumda oluşu pekde şans olmasa gerek!

Uygun'un Mirasları

2010-11-09T00:12:00.003+02:00

2010/2011 sezonunda STSL'de mücadele etmes şansını yakalayan Bucaspor sezon başında takımın başına Bülent Uygun'u getirerek ilk transferini gerçekleştirmişti. Aslında bu transferin geleceğinin olmadığını İzmir'li futbolseverler görüyorken yönetimin bu kararı almasının nedeni anlaşılamazken zaten kendisi kendince bir dille bizi haklı çıkarmanın bir yolunu buldu. İstifasının haftasına Es-Es'e imzayı attı. Tüm bunları blogda yorumlamıştık. Şimdiyse takımın başında Samet Hoca var ve Uygun'un bıraktığı mirası toparlamaya çalışıyor.

B.Uygun takımın başına geçtikten sonra 23 tane oyuncuyu takıma transfer etti. Bu oyuncuların bir kısmı eskiden çalıştığı takımlardaki oyuncuları, bir kısmı tecrübeleri ile Buca gibi takımlarda paralar kazanabilecek yaşta oyunculardı. Aralarında Manucho, Leko ve Dady gibi taktik yönden bilgili yabancılarıda katarak oluşturduğu yepyeni Bucaspor'la lige başlattı takımı. İlk maçlarda, BA1L görüntüsü çizen takıma bir türlü STSL havasını kazandıramadan takımdan ayrılan Uygun'dan sonra ise işler sarpa sarmaya başladı.

Samet Hoca'nın gelişi ile takımdaki disiplinsizlik ve yaşı ilerlemiş oyuncuları hükmetme zorluğu gibi problemler ayyuka çıktı. Samet Hoca kurt bir adam, hem takıma mesaj vermek hemde gerekli disiplin ve ruhu kazandırmak için önlemlerine başladı. Ekim ayının sonlarına doğru -ki bu gelişinden yaklaşık 22 gün sonrası oluyor- izinsiz İstanbul'a giden, primlerini alamadığı gerekçesi ile antremanlara çıkmayan ve tesisleri izin almadan terkeden Stjepan Tomas'ı verdiği raporla süresiz kadro dışı bıraktı. Ardından 1 Kasım'da yine benzer olaylar sonucu, kafasına göre takılan, antremanlara isteği doğrultusunda çıkan vs. Dady Samet Hoca'nın raporu doğrultusunda kadro dışı bırakıldı ve her ikisi de A2 takıma gönderildi. Son olarakda Malatyaspor ile yarın oynanacak kupa maçı öncesi resmi siteden yapılan açıklamada maçta yabancıların olmayacağı ve takıma A2 takımdan 5 takviye yapıldığı haberi yer aldı.

Yaşanan bu gelişmelerle, son haftalarda Kasımpaşa yöneticisi tarafından ayyuka çıkarılan oyuncu-menacer, antrenör-menacer olayı doğrultusunda Bülent Uygun'un PFDK'ya sevk edilmesi bir arada düşünülünce Uygun'un yaptığı bu transferlere şüpheli gözlerle baktırıyor. Hemde bu bakış, yaşanan gelişmelere nazaran en masum şüphe oluyor.

Teşekkürler Bülent Uygun, bıraktığın harika mirasla İzmir futbolunda çığır açmaya devam ediyorsun.

Bu Yaka Başka Yaka

2010-11-08T01:39:00.003+02:00

BA1L'de 11. hafta geçilirken Alsancak Stadı'nda Samsunspor'u konuk eden Karşıyaka 3-2'lik bir galibiyetle evinde bu sezonun ilk galibiyetini elde etti. Bu maça girilirken oynadığı 9 karşılaşmadan sadece 6. haftadaki Kartalspor deplasmanında 3 puan alabilen Karşıyaka ligde evinde aldığı 5 beraberliklede ligin iç sahada en çok beraberlik alan takımı konumunda.

Erdoğan Arıca'nın görevine son vererek Büyücü Kemal(Kemal Kılıç)'ı teknik patronluğa getirdikten sonra çıkış yakalamak isteyen ekip, gerekli patlamayı bir türlü gerçekleştirememişti. Lige de uzun yıllardır bu kadar kötü bir başlangıç yapmayan Karşıyaka'da T.Linyit deplasmanında alınan 2-0'lık mağlubiyet sonrası taraftarların sesi yükselmeye başlamıştı. Bu açıdan Samsun karşısında alınan 3 puan ve oynanan istekli oyun suları bir süreliğine daha durduracaktır. Fakat gelecek içinse bu kadar iyimser konuşmak malesefki pek mümkün değil.

Ligin başında transfer dönemini pek iyi geçirmediğini söyleyebileceğimiz ekipte özellikle kaleci mevkindeki sıkıntı her maçta göze çarpıyor. Temmuz ayında Altay'dan gelen kaleci Soner kalede güven vermiyor. Samsun maçında kaleye gelen zayıf toplarda dahi bir çok defa iki hamlede topa sahip oluşu bile aslında gerek oyuncunun kendisine gereksede taraftarın bu oyuncuya olan güvensizliğini ve ileride yaşanacak nice sorunların kaynağı görünümünde. Soner takımın en zayıf halkası görünümünde olsada, yine Altay'dan kadroya katılan 1987 doğumlu Tiago takımını yetenekleri kapasitesinde sırtlamaya devam ediyor. Saha içindeki hırslı ve azimli oyunu, pas hatasında yaptığında bile topu kapmak için tüm gücüyle koşması gerek Samsun maçında gereksede şuana kadar gösterdiği mücadelede takdir gören yanlarıydı. Tiago bu takımın bel kemiği olmuş durumda. Ligin ilerleyen haftalarında kazanılacak puan yada puanlarda maksimum katkısı olacaktır.

Şimdiyse çok zor bir dönemekte Karşıyaka. Önünde Diyarbakır ve Giresunspor deplasmanları var. Bu iki takımın bugünkü 1-1 biten mücadelesi için twitter'da BA1L'de STSL tadında mücadele diye bir tweet atmıştım. Sanırım bu olayın zorluğunu anlatan bir cümle. Bu maçlardan alınacak puanlar Karşıyaka'nın ligdeki kaderini belirleyen en önemli puanlar olacağıysa kesin.

Şımarıklık + Füze // Porto:1-1:BJK

2010-11-05T00:09:00.008+02:00

Avrupa maçlarında bir evinde bir deplasmanda üstüste aynı takımla oynamak yaramıyor bazen takımlarımıza. Bursa böyle bir Man. UTD. geçirdi son dönemde, BJK'de ilk yarı itibariyle bir Porto. Fakat bu gecenin özeti Bobo'nun o inanaılmaz şutu, Nihat'ın la Liga esintili golü ve Ersan Adem Gülüm olmuştur.

İlk yarı sıkıntılıydı geçti temsilcimiz adına, özellikle orta saha da yoklukları oynuyordu Beşiktaş. Bobo sol çizgiden top alıp içeriye giriyor, Tabata forvet arkası mevkisine oynamaya çalışıyor-sahi bugün İlker Yasin'in Tabata dediğini duydunuz mu maç anlatımında?-, Nihat'sa uzun süredir oynadığı sağ iç forvet mevkisinde topla buluşamıyor, aldığı toplarıda ya çalımda kaybediyor yada pas hatası yapıyor. Savunmada ise işler iyi olmasa bile, sırıtmıyor herhangi bir parça. Toroman'ın maça mçıkarkenki yüz ifadesinden bu gece bir tersliğe yol açacağını farkediyoruz ama dilimiz varmıyor söylemeye; Aurelio bildiğimiz Memo, ayakları sağlam basıyor yere; Ersan'sa biraz bocalıyor ilk yarı, tabi heyecanlıda Porto'ya karşı oynamaktan ama ayakları en sağlam basan oyuncu olamktanda geri kalmıyor. Porto cephesinde işler tıkırında. İleride çoğalamayan, pas yapamayan BJK'yi savunmada zorlanmıyor birde Hulk canavarına topu iletip tehlike yaratıyorlar. Buna rağmen gol bulamadılar aslında. Penaltı pozisyonuna pek bir yorum yapmak istemiyorum. Hakan'ın bu tür hata(!)larına alıştık artık. Rüştü'de buna benzer şeyleri yapardı. Abisinden öğreniyor herhalde deyip geçiyorum.

İkinci yarıda ise Tabata'nın çıkışı biraz daha rahatlattı gibi takımı. 10 kişi oynamaktan daha bir 11 kişiye oynamaya döndüler. İ.Üzülmez'İn tecrübesi ile 10 kişi kalan Porto Hulk ile yakaladığı pozisyonu şımarıkca harcayınca baskıyı artırdı o dakikadan sonra BJK. Fatih Akyel misali, sağdan bindirmelerle öne çıkan Hilbert, orta yapma konusunda biraz daha becerikli olsaydı o bir kaç ataktan 2 gol çıkarabilirdi takım. Fakat sonra sahada bir an Hami Mandıralı'yı gördük. Böyle anlık bir görüntüydü, sağ çaprazdan topa vurup kaçtı sanki. Evet Nihat'ın füzesinden bahsediyorum. La Liga esintili olsada bizin Hami'yle alışık olduğumuz o füze. Gerçektende harika bir goldü. Dilerim Nihat devam eder artık, çünkü performansı fazlaca inişli-çıkışlı olmaya başladı. Füze füzeydi ama, Bobo'da birşeylerin sinyalini vermeye çalışıyorda yakın dakikalarda, hızlı bir atakta soldan aldığı topu, sağdan hızla kaçan Holosko'ya vermek yerine kaleye göndererek. Zaten bu mesajdan sonra yapcağını yapıyor, yüksek gelen topu orta saha çizgisinin oralardan yumuşatıp, harika saklayıp, müthiş bir şut çıkarıyor ama adi üst direk, gol diye havaya zıplayanları havadaki maksimum yükseklikte yakalıyor. Balkondan atlamaya koşanları kapıdan döndürüyor adeta. Gerçektende son yıllarda izlediğimiz enfes hareketlerin başında geliyor Bobo'nun "o" şutu.

Dedik ya Toroman'ın surati bir meymenetsizdi diye, sonra o meymenetsizliğin sonucunu görüyoruz hep beraber. İlk yarıda nedensiz kaymalarından birinde gördüğü sarı kartı, devre arasında uyarılmadığından ikinci yarıdada devam ederken, Guti'nin avantaja bıraklıan faulünden gaza gelen Toroman basıyor Portoluya. 10 kişi kalıp, pres yiyen Porto rahatlıyor. Maça tekrar ortak ediyor Toroman onları. Fakat bir Ersan var ki sahada! Ne desem ona, ne yazsam, ne methiyeler düzsem bilemiyorum.

Orta sahadan BJK defasının arkasına doğru atılan topta, topu kontrol edip, Hakan'ın üzerinden kaleye gönderen Porto'lu gol sevincini yaşarken, sahneye aynen çocukluğumuzda deli divane izlediğimiz Tsubasa çizgi filminde ki Makabayashi(böyle mi yazılıyor bilmiyorum) misali çıkacak Ersan'ı hesap edemedi. O kadar net çıkıyor ki top çizgiyi geçmeden, onlarca yıl konuşulan Ahmet Çakar'ın vermediği iptal ettiği gol sonrası çıkan teknolojik aletlere gerek olmadan, TV'den çıplak gözle görüyoruz netliği. Tebrikler Ersam Adem Gönlüm.

Defansıf açıdan, kişiye özgü olmadan Beşiktaş'ın genel sorunu, uzun topları arkaya fazlası ile kaçırıyorlar. Buna hem yapmaya çalıştıkları ofsayt taktiği hemde öndeki savunma kurgusu neden olabiliyor ama, içerdeki Porto maçının sonucunu etkileyen en önemli sorundu bu. Bu gecede ayyuka çıktı aslında, Falcao ile Porto pozisyonlar buldu ve birinde penaltı kazandı. Genel açıda Beşiktaş'ın bu kurgu üzerine daha fazla çalışması gerekiyor.

Fakat sonuçta İnönü'de yenilen Beşiktaş'da, Portekiz'de berabere kalan Beşiktaş'da (ikinci yarı itibari ile) zevk veren bir futbol oynadı rakibine karşı. 10 puanlı Porto ile, 7 puanlı Beşiktaş arasında ise sadece bir galibiyetlik bir fark var. Artık kalan maçları kazanıp, puan kayıpları ile birinciliği kovalamak lazım. Sonuçta pek anlamasamda Avrupa Ligi'nin konsepti ile her galibiyet yada beraberlik her neyse işte ülke puanı demek, tur geçmede keza öyle.

Phil Neville twitter da trend oldu!

2010-11-03T19:12:00.004+02:00

Twitter kullananların dikkatini çekmiştir. Bugünün "trending topic"leri arasında Phil Neville ismi yer alıyordu. Oysa bunun için bir neden yoktu.Ama bunun nedeni de ortaya çıktı. The UK Sports Network'un haberine göre Phil Neville'in trend olmasının nedeni Bale in İnter karşısında gösterdiği performans. Sezon öncesi dünyanın en iyi sol beki apoleti taşıyan,Real Madrid'e gidip gitmeyeceği konuşulan Maicon'a zor anlar yaşatan Bale,geçtiğimiz hafta oynanan Everton maında Phil Neville karşısında iyi bir performans sergileyememiş ve sönük kalmış.Bu durumda İngiliz espritiüelliğiyle birleşince ortaya bu durum çıkmış. İşte o twitlerin bazıları;

Gareth Bale Maicon'u geçmek için koşmuyordu, hala Phil Neville'den kaçıyordu.

Karanlıkta aynaya bakıp 3 kere Phil Neville derseniz, o bir anda belirir ve atağınız son bulur.

THY-Manchester United

2010-11-01T19:11:00.003+02:00

Beraberliğe Sevinenler...

2010-10-25T14:28:00.008+03:00

Videoyu bu adresten izleyebilirsiniz

Beraberliğe Sevinenler

not: video küçük geldi..ayarını da yapamadım ama verilmek istenen mesaj kayboldu. idare ediverin..

Haliyet-i Ruhiye

2010-10-24T22:24:00.007+03:00

Edinebildiğimiz bilgilere göre Rijkaard hala İstanbul'da. Muhtemelen bu geceki maçı da izlemiştir. Merak ediyorum. Acaba ne düşündü? Servet'i sahada gördüğünde, bugünkü oyunu gördüğünde ne düşündü? Taktiği, dizilişi gördüğünde ne hissetti. Merak ediyorum, acaba, 2. Terim dönemi,2. Hagi dönemi hatta 2. Feldkamp dönemi gibi 2.Rjkaard dönemi de olacak mı? Acaba yarın çıkıp Servet'i kadro dışı bırakacaklar mı? Acaba Adnan Sezgin'i kovacaklar mı? Acaba taraftarın bugün alınan FB beraberliğinden sonra Taksim meydanında çılgınlar gibi sevinmesine sebep olanlar kimler? Bu psikolojide olmamızın bedeli ödenecek mi? Merak ediyorum.... Haftaya Ali Sami Yen'de oynanacak maçta taraftar nasıl bir tepki verecek? Tepki verecek mi acaba? yoksa FB beraberliği her şeyi unutturacak mı? Merak ediyorum mesela Hagi'nin imza törenini neden Sportif Direktör olan, görüşmeleri yaptığı söylenen Adnan Sezgin değil de Cemal Nalga skandalından sonra istifa eden Yiğit Şardan yaptı? ..Yiğit Şardan'ın Tugay bir de bir yardımcı vardı Rumen miydi, kimdi, Hagi'nin daha önce çalıştığı biri demesi GS lileri utandırdı mı merak ediyorum. Rijkaard'ı gönderip kaosun ortasında takımın başına gelen t. direktör'ün yardımcılarını bilmeme lüksüne taraftar sessiz mi kalacak? Merak ediyorum...Bu yönetim cezasız kalacak mı? Merak ediyorum...

Son Rijkaard ve Galatasaray Etiketi

2010-10-22T18:37:00.005+03:00

20 Ekim 2010 tarihi özeldir artık benim hayatım için. Ne bileyim bundan sonraki 20 Ekimleri her yıl özel kılabilirim filan. Her 20 Ekimde, gecenin karalığını delen bir mum eşliğinde oturur, saatlerce Rijkaard fotoğraflarına filan bakarım mesela. 2020'lerde ki bir 20 Ekim'de olası çocuğuma,"bak oğlum/kızım bu Frank Rijkaard. Galatasaray'ı çalıştıran efsane teknik direktör" derim. Çünkü o bir efsanedir...

Biz blog yazarlarının birkaç babası vardır. Bunlardan biri Ali Ece. Total Futbol blogu sahibi, Total Futbol programlarının babası. Adam Cruijff'cu, Best'ci, Cantona'cı Clough'cu vs. Hayatını bu ülkedeki futbolseverlere Total Futbol'u anlatmaya adamış bir adam. Ne alaka mı Rijkaard'la? Ali Ece nasıl bizim babamız ve Total Futbol Türkiye'nin başıysa, Rijkaard'dan Cruijff'lardan bize kalmış son Total Futbol efsanesidir.

Galatasaray'daki sorunun yönetim kanadında olduğunu gerek Marat, gereksede ben defalarca dile getirdik. Dünya üzerinde en başarılı takım Barcelona'nın oynadığı oyunun mirasçıcı Rijkaard'ı başarısız kılarak kulüpten göndermek zaten bu sorunun nerde olduğunu gösteren en bariz örnektir.

Birçok cümle boğazımda düğümleniyor. Resmi siteden Rijkaard'la yolların ayrıldığını yazan yazıyı her okuyuşumda gözlerim doluyor. Ah be Kıvırcık, seni nasıl kaybederiz? Senden nasıl vazgeçeriz? Yediremiyorum kendime. Sırf kızgınlığım geçsin diye 2 gün bekledim yazmak için ama olmuyor, dindiremiyorum içimdeki yangını.

Uzun bir süre GS yazmama kararı aldım. Bunuda siz değerli okuyucularıma belirtmek isterim. Bu yazı hem Galatasaray'lı Rijkaard için hemde Galatasaray için bir süreliğine son etikettir.

Güle Güle Kıvırcığım.... Biz seni asla unutmayacağız, sende bizi unutma....

Taraftarlar Kendi Takımını Yönetmesi Gerekir mi?

2010-10-22T04:49:00.006+03:00

Dundee FC takımının son çare olarak kendi taraftarlarınca satın alınma haberleri ile İngiltere futbolunda taraftarlar kendi kulüplerine sahip olabilirler mi?

Kendi kulüplerini satın alan taraftar profili İngiltere'de son 10 yılda trend haline geldi. Ebbsfleet United, AFC Wimbledon, FC United of Manchester ve futbol piramidinde yükselen Lig 1 Execer City kendilerinin en sadık destekçileri tarafından sahiplenildi.

Dizginleri ele alan taraftarlar için arka plan değişir. FC United, ünlü Manchester United'in Glazerleri tarafından devralınmasından doğan tepki ile ünlü oldu, şu anda bir kaç milyon pound değeri olan Ebbsfleet, MyFootballClub web sitesininken, Execer Şehri Taraftar güveni onları 2003 yılınd kia kulüp konferans ligine düşüşten sonra kurtardı.

Exeter'in hikayesi, taraftarlara kendi kulüplerini çalıştırmak için bir plan öneriyor. Kulübü hayatta tutabilmek için verilen savaştan sonra(Manchester United karşısında alınan iki beraberlikle FA Cup'ın yardımı ile) hem saha içi hemde saha dışındaki zekice yönetim ile 2008 yılında tekrar Futbol Lig'ine döndüler ve ilk keresinde Lig 1'e yükselerek pormosyon kazanç elde ettiler. Ama her kulüp Exeter'in başarısını elde edemeyebilir.

2008 yılında MyFootballClub Ebbsfleet'i satın aldığında, 27 bin üye kulübü devralmak için 35£ koyarak, personel, transferler ve kadro seçimi için oy kullandı. Bir yıl içinde üye sayıları önce 9.000'e azaldı, bugünlerde ise 3.500 civarında. Klüp 15.000 ihtiyaç bildirdi.

Bu futbolun tüm romantikliğini taşıyorken, bir çoğu zaman kulübün ilgilendiği en önemli nokta, taraftarın sahipliğinin tecrübe ve nasıl yönetildiğinin bilinmesi gerekliliğidir. Sadece tutku başarı için yeterli değil.

Ancak, sıfırdan kurulan ve geleceğe teşvik için açık olan yeterince kulüp var. Ve bir çok Premier Lig kulübünün aksine onlar şaşırtıcı bir yatırım yapmadan, organik bir kulüp büyüme veya daha az borç batağına batmak için geliştirilen bir model var.

Bir taraftara ait yan ödemesiz Premier Lig görme yolundayken, bir taraftarın futbol müessesini ayakta tutaral e le geçirisini görmek sadece olaya iyimser bakmak olacaktır.

Kaynak: Football Marketing

The Damned Saray

2010-10-20T19:05:00.003+03:00

Günümüzün Brian Clough hikayesi oldu Rijkaard. Futbolcular yedi. Vizyonsuz yöneticilerin kurbanı oldu. Güle güle git futbol filozofu!

Kombineni Geri Ver!!

2010-10-20T14:22:00.008+03:00

Bu yönetime verilecek en büyük ders budur. Daha önce Taraftar Dediğin diye bir yazı yazmıştım.Orada Bilgin Gökberk'in bazı sözlerine atıfta bulunmuştum. Taraftarlık aslında rahat bir şey çünkü yönetimin ne yaptığı sizi ilgilendirmez!! Sonuç olarak ben Galatasaraylım. Başarı ya da başarısızlık takıma olan sevgimi değiştirmez. Ama yönetici denilenlerin yaptıklarına kefil olmam da gerekmez. O adamları ben seçmedim ki!! Onların vizyonsuzluğu,cahilliği,başarısızlığı Galatasaray'ı bağlamaz ki!! Tıpkı tam tersinde de oldupu gibi. Galatasaray Asla yok olmaz ki!!

Sizlere Değil Renklere,Armaya Aşığız

İşte o nedenle takımının formasını, bardağını, atkısını, KOMBİNESİNİ almasan da sen Galataraylısın. Senin stada gidip futbolculara 'güven vermen' kadar,onların da formaya saygısı önemli değil mi? Neden hep futbolcular şımartılmak ister ki! Aldığı milyonlar yetmez mi? Bu sefer onlar yapsın..Onlar izlenecek bir futbol için çabalasınlar da biz de gidip izleyelim. Ama bu şartlarda yok! İzlemeye değer bir şey yok! Mademki Endüstriyel futbolun en önemli ögesi 'müşteri görünümlü' taraftar, o zaman Tüketici Hakkı diye bir şey var!! İşte bu yüzden,bugün 5 kişinin yaptığı gibi, KOMBİNENİ GERİ VER!! Kim gelirse gelsin!

Adnan Sezgin

2010-10-17T23:37:00.006+03:00

Futbol'un Şifreleri kitabından:

"..A.T Kearnet yönetim danışmalığının spor danışmanlığının spor bölümü başkanı olarak,klubü her daim müşterilerine örnek olarak gösteriyor.Hembert,Paris'teki bir kafede,"Başarılı bir klubün en büyük sırrı istikrardır," diye açıkladı,"Lyon'da istikrar antrenörle değil;sportif direktör Lacombe ile ilgidir."

Yazıda bahsi geçen klüp Lyon. Kitabı okuyan Lyon'un dünya futbolunda nasıl bir
"istisna" olduğunu görür. Ki ben de aslında kitabı tamamen okuyup öyle yorunlayacaktım. Ama gün bugünmüş.

Rijkaard gidebilir. Kimyası tutmayabilir. Ama önemli olan Rijkaard ın gitmesi değildir. Çünkü Rijkaard gitse de gelecek olana yapılacak muamele bellidir. Dolayısıyla önce "yönetim zihniyeti" değişmelidir. Bunun gereği de bellidir.

Ben ve benim gibi düşündüğüne inandığım taraftarlar bugünü kurtarmak adına Rijkaard ın gitmesini çözüm olarak görmüyordur. Elbetteki ben de güzel futbol izlemek istiyorum. Ve bu akşam Ankaragücü maçında bunun zerresi yoktu. Ve dost sohbetinde Beşiktaş'ın yenilmesine rağmen keyif vermesi üzerine konuştuk. Beşiktaşlı arkadaşım mağlubiyete rağmen mutluydu. Bence de haklıydı. Eğer mevzu "takım" ile ilgiliyse ben Galatasaraylı olarak yıllarca Türkiye'deki tüm takım taraftarlarından çok daha iyi futbol izledim. Ama eğer konu futbolsa ki benim için bu öncelikli.Sonuç olarak "günübirlikçi" olmayıp, bir kültür oluşturmak adına doğru adımların atılmasını bekliyor ve istiyorum.

Galatasaray'a dönersek, bazı şeyleri de ilk defa söylemiyorum:

O bir teknik direktör öğütücüsü

GS nin ilacı

Almanya vs. Türkiye Anket Sonucu

2010-10-09T14:15:00.003+03:00

Almanya Türkiye maçının sonucu için okuyucularımızn görüşlerini almak amacıyla oluşturduğumuz anketin sonuna gelmiş bulunmaktayız. Anketimiz 9 kişinin katılımıyla sonuçlanmış, fakat bu 9 kişinin verdiği oyların dağılımı ve gerçek maç sonucu karşılaştırınca ortaya vahim bir tablo çıkıyor.

Almanya galibiyetine ihtimal vermeyen anketörlerimiz için bu ihtimal uzak durmuş maç öncesi. Demekki hem takıma,yani oyunculara, hemde teknik kadroya,yani Hiddink ve Oğuz'a, güven yüksekti. Aslında bu, alınan 3-0'lık mağlubiyet sonrası daha büyük bir yıkım yaşadığımızın bir kanıtı adeta. Yahut ortada dönen komplo teorilerinin nedeni.

Umarım tüm yaralarımızı Azerbaycan maçı ile saracağız. Evet tahmin ettiğiniz üzere sıradaki anket Azerbaycan maçı için. Bileğinize kuvvet.